Nisan çağırmak
Taþlarý kuþ olup kanatlanan avlular geldi
Gök üzerimize alçalýyor gibi
Nefes nefese kasabanýn hayaleti
Biri kefeniyle gitti mezarýndan kaçýp
Çok ünlü oldu bizim oradan
Nar da ayaðýný kesti o kýþ
Zeytin bile soyundu parlak siyahýný
Buz beyazýna sarýlarak
Nisaný çaðýrdýlar bir bin yýl
Yaþýna nelerden sonra vardýðým
eksi yirmi iki
Büyüdü sonra üþüyen duvarlarla birlikte
Salkým söðüde hayran çimenler
Aðustosun yapýþkan aðzýna sevda
Bir kuyunun serininden büyük
Yarýnlar çekildi kurak günün topraðýna
Aslýna düþen gölgeler ,
Karmaþýktý onca kimlik yüklü bedende
Profesyonel deðildi hiçbir ihanet
Amatörce iþlenen çok cinayet
Onu sevdim desem yalan deðil
Yaratýlmýþlýðýndan cesaret alýp
Mini bir dünya yaratmak becerisi vardý
Bir olanýn evrenine gönderdiði insanýn
Dilinden kesilir gibi bir düþ vakti
Taþlar koþmaz daðýndan,
Sekmez sular ayak kopartarak
Uzaklarý sýrýlsýklam yaðmurundan
Güneþin kavurduðu zaman sarý yerleri
Üþürde gider terine eðilen baþak
Dün , gülümsemesi beyaz
Elleri artý yirmi iki
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.