Ağıt yüklü bulutlar
Daha sen yanýmdayken baþlardý,
Hiç dinmezdi yüreðimdeki hasretin.
Tüm rüzgarlar hala senden esiyor,
Belli belirsiz yanaklarýmý okþuyor.
Hasretine aþina olmuþ baþýma,
Saðanaklar hala senden yaðýyor.
Kalbimin pusulasý bozulmuþ,
Gözlerim, gökyüzünde Venüs ’ü arýyor.
Büyük dalgalarla korkusuzca dans eden,
Bir garip takanýn reyisi gibiyim;
Rotam nereye, yönüm nereye belli deðil.
Kara bulutlar gözlerim gibi aðýt yüklüler,
Sanki ikisi ayný anda yaðacak gibiler.
Ne havada bir yýldýz,
Ne gönlümde bir ýþýk var,
Fýrtýna da cabasý bu gece.
Balýklar aðlarý yýrtýp geçiyorlar,
Aðlar da bomboþ.
Týpký benim talihim gibi.
Cahit Fýkýrkoca
12.02.2024, Ankara
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.