MENÃœLER
Anasayfa
Åžiirler
Yazılar
Forum
Nedir?
Kitap
Bi Cümle
Ä°letiÅŸim
Edebiyat Defteri
HAYAT BİTERKEN
karabgli
HAYAT BİTERKEN
HAYAT BÝTERKEN
Sanýrsýn bir makine diþl
Ufalýyor eskidikçe zama
Ýnsanýn varlýðýný.
Var olmak ile yok olmak arasýnda
Yaþam sömürülüp bitiriliyor insafsýzca
Düþünceler çekiliyor köþesine
Duygular nedense duygusuzlaþýyor.
Geçmiþe direnmen geleceðe el sallayan
Var oluþ göçüyor sessiz sedasýz.
Ne sevgi ne aþk biçare artýk
Ýlaç olmuyorlar bitiþe
Sessizce yol alýnýyor bilinmezliðe
Vedalaþmaya bile imkân kalmýyor.
Ne el sallayan var ne güle güle diyen
Belki bir teneþirde yýkayýp kýrklayacaklar.
Ýster bir beze ister hassaya
Sarýp kefenleyecekler
Ne fark eder ki hayat biterken
Hiçte fark etmez bu seremoni
Ýhtiyaç mý bilinmez.
Durmuþ Karabaðlý
Sosyal Medyada Paylaşın:
karabgli Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
En Çok Okunan Şiirleri
UZAK TUT BİZİ
HARMAN YERİNDE
HAYALLERİMİZ VAR DI
ESKİ KÖY SOFRALARI
ECEL GELMİŞSE
ANADOLU KÖYÜNDE
HAYDUT SÜRÜLERİ
ÇOCUKLUK HAYALLERİM
BAYRAM OLSUN HER ZAMAN
EY HAYAT