YALAN
YALAN
Taþtý döküldü derdim kaynatan kazan
Yine kalbim kapkara; gönlüm hazan
Yeþile hasret gözlerim zifir, zindan
Hayat yalan, dünya yalan, herþey yalan.
Tohum niye çürük, tarla neden kurak?
Küskün mü yoksa tohumla killi toprak?
Doðarken öldü bende hayatla merak.
Hayat yalan, dünya yalan, herþey yalan.
Bu nasýl üründür, ya bu nasýl harman?
Neye yarar buðdayý olmayan saman?
Hakk’tan ayrýlmayasýn aman ha aman
Hayat yalan, dünya yalan, herþey yalan.
Galebe çaldý berrak suya, kanla ter.
Kalmadý dizlerde derman, gözlerde fer.
Alýyor beni benden, daralan çember.
Hayat yalan, dünya yalan, herþey yalan.
Ey deli gönlüm sus artýk, sus sus yeter
Sarmaþ dolaþ olmuþ maðlupla muzaffer.
Sussa gönlüm, susmaz özümdeki nefer
Hayat yalan, dünya yalan, herþey yalan.
Kemal Karapýçak - Ýzmir
Sosyal Medyada Paylaşın:
Kemal Karapıçak Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.