Zamandan Geriye
Binalar eskir,evler yýkýlýr
Eþyalar çürür,gün gelir Seninde boynun bükülür.
Bitmez dediðiniz biter,
Gitmez dediðiniz gider...
Mal mülk,zamanla hiçe döner!!.
Bir tek,sen kalýrsýn geriye...
Günahlarýn ve sevablarýnla.
Kaç yetim giydirdin,kaç öksüz doyurdun?..
Hangi canlýnýn önüne, bir kap su koydun?..
Kime yol oldun,
Kime uçurum?..
Kaç canlýnýn yarasýna, bir merhem oldun
Hayat denilen masalda hangi yerde durdun?..
Ne zaman doðdun, ne çabuk yoruldun?..
Zevkin sefanýn dibine vurdun.
Artýk vakit doldu..
Ömür tükendi,zaman durdu!..
Musalla taþýna, çok çabuk konuldun.
Bak ...
Perdeler kapandý herkes unuttu.
Bu yalan dünyada artýk sende bir yalan oldun!..
Bahattin Delice
Sosyal Medyada Paylaşın:
Bahattin Delice Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.