Özleminin adı yok
Özlemimin adý yok ayrýlýðýn koynundayým
Bedenim çok uzak olsada ruhum ile yanýndayým
Baþka þehirlerde olmak daha zormuþ
Ayný havayý teneffüs etmek bile güzelmiþ
Sabah yüzünü görmek, yada sesini duymak
Huzur veriyormuþ bana
Mesafeler uzadýkça ve yokluðunun acýsý
içime oturdukça
Yollara kýzýyorum seni
benden ayýrýyorlar diye
göðsümde baþýn nefesin nefesime karýþýrken
yaþýyorum en güzel hazzý
Nefesim kesildi yokluðunun her saniyesinde
Gün ýþýðým burada güneþ doðmaz
Sen yoksun ki bu þehirde bana daha sabah olmaz
Yine uykular kaçtý gittiler gözümden
rüyalarýma bile gelemezsin artýk
Bir daha ayný kadehten içsek aþkýn meyini
Her yudumda seni içsem kana, kana
Güzel dudaklarýn olsa aþkýn badesinin
mezesi tadýna doyulmayan
Mesafeler arttýkça sevdam daha da aðýrlaþtý
Taþýmaz acý dolu bir yürek
güzelliðin hayalimde dolaþtý
Kavuþmaksa vuslat o aný bekliyorum
Seni ben canýmdan çok seviyorum...?
Rasim Çakýcý
17.10.2021
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.