MARUZAT
MARUZAT
Yok, yoða karýþtý azdý dertleri
Çoluk, çocuk açtý, düþmüþtü dara
Kararýný verdi çýktý ileri
Son umut diyerek düþtü yollara
Danýþmaya dedi maruzatým var
Þalvarlý adama çetrefil yollar
Silah, bomba yok ki sözden ne çýkar?
Çýð gibi büyüdü içinde yara
Yoksulluk tebelleþ oldu baþýma
Her gece Azrail girer düþüme
Mahcup etme beni can yoldaþýma
Atadan, öteden yazýmýz kara
Hali ahvalimi anlasa ne gam
Maðrur bakýþlarla kaþ çattý adam
Fena incinmiþti sözleri çok ham
Dikti gözlerini karþý duvara
Garibim kendince derdini döktü
Dizleri büküldü kenara çöktü
Terini silerken içini çekti
Buðulu gözlerle garip fukara
Dermansýzca baktý sola, saðýna
Doðruca yöneldi çay ocaðýna
Asýrlardýr süren dert saðnaðýna
Ne yapsa, ne etse dönmedi kâra
Nereden baþlayýp nerede durak?
Mevsim kýþ kar, tipi yol hayli ýrak
Yol için param yok oteli býrak
Bekçiler atar mý sýðýnsan gara?
Fakirlik düþmüþtü benim payýma
Koyamadým gitti iþi rayýna
Þekerim tükendi atsam çayýma
Çoktandýr suyunu çekmiþti para
Aylardýr kesiktir ceryaným, suyum
Ýsyancý deðilim mülayim huyum
Ha bu gün ha yarýn ben bir yolcuyum
Bilmem çýkar mýyým gelen bahara
Vergimi veririm, algýmý almam
Ýyilik yaparsan altýnda galmam
Acýmdan ölsem de hâþâ ben çalmam
Ne olur derdime bir çare ara
Feri sönmüþ gözü, asýk suratý
Altýmýzda çul yok damlýyor çatý
Kimsecikler bilmez bu hakikatý
Yoklar durur beni marazým sara
Haným size ömür bir oðlum þehit
Ülkemi severim dost, düþman þahit
Eðer diyeceksen bana ne öl git
Anzeri aðzýndan kurtuldu nara
Ozan Anzeri
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.