AÇ GÖZLÜ
Arsýz sözü meþe közü yüreðe,
Taþ fýrýnda can kavrulur dumansýz…
Viran özü dert doldurur küreðe,
Umut üþür gün savrulur zamansýz…
Riyakârdýr dýþ kapýnýn mandalý,
Durgun suda ters çevirir sandalý,
Altýn diye boyar satar hardalý,
Ekin ekmez ürün toplar harmansýz…
Çamur atar hiç sýzlamaz vicdaný,
Vefa bilmez ilahýdýr cüzdaný,
Babasýna vermez bir tek kürdaný,
Annesini ipe çeker fermansýz…
Yanýnda yok hiç kimsenin hatýrý,
Þok ettirir kör inadý katýrý,
Kendisi tok aça vurur satýrý,
Kardeþini soydu koydu dermansýz…
Cantekin der; aç gözlüden kaç geri,
Kor insaný bir kemikle bir deri,
Karun bile üryan gitti serseri,
Bu hýrs sana dertler verir amansýz…
Sosyal Medyada Paylaşın:
Mahmut Cantekin Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.