TAKATİM YOK
Nereye atsam elim hepsi hüsran gözyaþý
Dayanmaya gücüm yok çatladý sabýr taþý
Mevlam eðdirme n’olur þu garip dertli baþý
Bu dünyanýn kahrýný çekmeye takatim yok
Bende mi bir tuhaflýk kader deyip mi geçsem
Yollar karma karýþýk hangi tarafý seçsem
Fýrtýnaya tutuldum nereye yelken açsam
Her gün garip boynumu bükmeye takatim yok
Vurulmuþ kuþ gibiyim yara bere içinde
Saatler durmuþ san ki bilmiyorum kaçýnda
Aklým git geller dolu nasýllarda niçinde
Yüreðime her gün dert ekmeye takatim yok
Baþýmda dolanýyor kara kara bulutlar
Hüzünlere karýþtý içimdeki umutlar
Art arda geliyor hep üzerime þu dertler
Gayri daha gözyaþý dökmeye takatim yok
Yusuf gibi kuyuya atýldým yaralandým
Harami ellerinde yýkýldým paralandým
Yüreðime köz düþtü sýzlanýp naralandým
Doðrulup kuyulardan çýkmaya takatim yok
Çilelerin içinde bedenden çýkar caným
Huzurla geçmedi ki bir saniyem bir aným
Hüzünle çevrildi can þimdi görsen dört yaným
Þu kara duvarlarý yýkmaya takatim yok
Bilmiyorum giderim bilinmeyen bir yola
Rabb’im çile vermesin dilerim hiç bir kula
Azgýn bir dalga gibi çarparým saða sola
Kibrit çakýp dertlerim yakmaya takatim yok
Elbette Ýmtihandan geçiyorum Ya sabýr
Emri baþým üstüne razýyýz derse kabir
Halimizi biliyor Yaratan bir olan bir
Þu dünyaya hevesle bakmaya takatim yok
Ayhan Kocabay
22.5.2020
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.