Fizan Sokağımda
Zaman geçiyor umutlara gölge
Hasretin öldürür yýldýzlarým nerede?
Bir çile yumaðý gibiyim içimden sana baðlanmýþ
Daðlarým çoktan duman duman
Sislerini daðýt daðýtabilirsen
Gözlerinin efkarlý bakýþýnda hapis olmuþum ben
Yaralarým derin Hz. Eyüp sabrýnda
Göz yaþlarým çaðlar akar nehirlerce
Menzilim hayallerimce, yüreðimce
Çöllerin serabýn da dolaþtým
Meçhulün içimde dinmeyen aðýtlarýn
Umutlarý omzumda günlerim hazan
Geziyorum Fizan sokaðýmda
Ben kýrýlmýþ bir aynayým
Bende beni göremiyorum
Bilsen hasretini gözlerimde sürme
Beni öldürme ben zaten sende ölüyüm
Þehirlerin medarý bir köy var çok uzakta
Mevsimleri kýþ ýsýtýr güzellikleri
Uzun uzun kavaklarý içime gölgesi
Duyulur cývýl cývýl kuþlarýn sesi
Bilemedim acep ne derler ?
Sende düþlerimin hercai düþünü gördüm
Sürgünlerinin zindanýnda çoktan öldüm
Bilmezler ki þairler "ben" beni gömdüm
Dünyanýn karanlýðýnda
Bir köþede terk edilmiþ.
kArA 29/08/2019 (30 AÐUSTOS ZAFER BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN.)
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.