Bir can var bende, Canýmdan ileri. Yar mý desem? Gam mý desem? Nar mý desem? Bazen ýþýk olur yoluma, Bazen kuþak olur belime. Bal tutan elleriyle, Bal sürer dilime. Bazen girer koluma, Bazen oturur karþýma. Bir can olur canýmdan öte, Bir baþ olur, baþýmdan öte. Ben gülünce o da güler, Ben gidince o da gider. Gönlümün yoldaþý, Evimin demirbaþý, Kayýn bilâderim öz kardeþi. Odur ekmeðim, aþým Odur can sýrdaþým. Kaç yýldýr yoldaþýz, arkadaþýz, Ýyi günde kötü günde dostuz. Bir ekmeði bölüþtük, Mücadele için uðraþtýk. Ben koþtum, o koþtu Ben düþtüm, o geçti. Yarýna yürüdük beraber, Alýn terimizi kutsal bildik. Bir damlasýný yere düþürmedik. Ýleri hep ileri diye diye, 14 Þubata geldik. Cana canlar katarak büyüdük de büyüdük, Kol kanat açarak 14 Þubatlara beraber yürüdük. Kahraman VARDI
Sosyal Medyada Paylaşın:
Kahraman VARDI Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.