ÖLDÜ BU SEVDA...
Günlerden hüzün’dü aylardan eylül
Vakitsiz açmýþtý soldu bu sevda
Kaderine razý olmalý gönül
Gururuna esir oldu bu sevda
Sen çileli hancý, ben garip yolcu
Meçhule uzanan yol’du bu sevda
Yokluðuna Varmazken aklýmýn ucu
Ömrümü yolunda yoldu bu sevda
Kalmadý sanýrým hiç hasret borcu
Çekeceði kadar çekti bu sevda
Þimdi beni yalnýz koysanda olur
En baþýndan beri tek’ti bu sevda
O sevdalý bakýþlar yitirdi önemini
Týlsýmlý büyülerin sen bozdun gizemini
Ne seni býraktý ne gözümde nemini
Neyi var neyi yok aldý bu sevda
Yýktý kurduðum vuslat hayallerini
Bütün umutlarýmý çaldý bu sevda
Sen ister diken say ister gonca gül
Bir yangýndan kalan kül’dü Bu sevda
Aðla hüngür hüngür yahut sevin gül
Benim nazarým da ÖLDÜ BU SEVDA.
Sosyal Medyada Paylaşın:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.