MENÃœLER
Anasayfa
Åžiirler
Yazılar
Forum
Nedir?
Kitap
Bi Cümle
Ä°letiÅŸim
Edebiyat Defteri
RÜZGÂRIN KIZI
nur49
RÜZGÂRIN KIZI
Uzun bacaklarý gerilmiþ bir yay,
Sevimli, yerinde duramayan tay.
Yýllar öncesinde yurduydu Altay,
Dünyâya gelirken doðuyordu ay.
Gecenin koynunda sessizce bir can,
Nasýl inanýlmaz bir þeydi o an.
Susmuþtu tüm evren, ne bir ses, ne söz,
Derin, kuyu gibi iki badem göz
Baktý etrafýna þaþkýnca, ürkek,
Doðruldu yerinden dizleri titrek.
Kiþneyip, yaladý yavrusunu at,
Sýcak soluðunda buhardý þefkât.
Gümrah yeleleri parlak. simsiyah,
Iþýldadý henüz olurken sabah.
Özgürdü, koþardý hep doludizgin,
Baðlýydý hayata, olmazdý bezgin.
Sahibi gem vurdu, tutup aðzýna,
Baðladý bez, perde oldu gözüne.
Kendi gölgesini tepti, çiðnedi,
Ýsyân etti ama, boyun eðmedi.
Yaralý; sýzlýyor gönül aðrýsý,
Terlemiþ, titriyor, üþür saðrýsý.
Ardýna bakmadý, daðlara koþtu,
Mahzun gözlerinde yaþlar ne hoþtu...
Hâlenur Kor
Sosyal Medyada Paylaşın:
nur49 Åžiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
En Çok Okunan Şiirleri
DOĞRULUK GİBİ YOKTUR
BİR ÇİFT GÜVERCİN MİSÂLİ
BİR ÇİFT GÜVERCİN MİSALİ
BİR ÇİFT GÜVERCİN MİSÂLİ
PAPATYALI, MİNELİ KIR ÇİÇEKLERİ...
YALNIZLIĞIN SESİ...
KİMSESİZLER...
KİMSESİZLER
İSTANBUL AĞLARKEN, İSTANBUL GÜLERKEN
HÂTIRAN KURUMUŞ GÜL OLDU ŞİMDİ