Sevgilim, gel An”kara” kirletmeden daha fazla yüreğimizi… Gel herşey için çok “geç” olmadan gel. Gel ki gidelim bir sahil kasabasına. Mesela An”kara”ya yakındır “Ama”sra… “Ama”larımızı almadan gidelim “Ama”sra’ya… Gün biterken rakıdaki buz misali batan güneşi seyreyleyelim. Rakımızda iki buz olsun. Buzun biri sen biri ben olalım. Eriyip kadehe karışalım. Her yudumda biraz sen biraz ben içelim. Sarhoş olalım aşkla. Sarhoş olalım birbirimizle. Sevgilim gel, rakı değil aşk çarpsın bizi… Kadehler aşkla dolsun da kafamız boşalsın. Zira akıl gitti mi yürek çaresiz kalır. Mey ol sev ol!.. Gelsin aşk, buz gibi gönlüme serpilsin de… Ateş olsun kor olsun içim; içtikçe aklıma sen gelsin… Hani olsa ya mezemiz mezgit tava. Nar gibi kızarsa da gelse masamıza. Mezgitin denize muhtaçlığı gibi birbirimizin aşkına muhtaç olsak. Denizden çıktığında gideceği tek yer kızgın yağ misali aşksız kaldığımızda kor alevlerde yansak ya…



Günü böyle batırsak sevgilim. Ay geceyi aydınlattığında, karanlık sokakları zayıf ışığıyla yıkarken sokak lambalarının titrek ışığının altında öpüşsek. Ay şahit olsa aşkımıza. Bir de ürkek sokak kedileri… Ve gelsek odamıza. Odamız denizi görse. Denizde bir de yakamoz olsa. Odamızın içini aydınlatsa ay ışığı. Yatağımızda yatarken yakamozu görebilsek. Sarılsan bana. Ve öyle uyusan… Sıcak nefesini hissetsem koynumda. Ve sen öyle uyusan… Ve ben alnına bir öpücük kondurup gözlerimi kapasam…



Gel sevgilim…



Çok geç olmadan gel…