Felaketlere daim hazırlıklı olmak gerek. ’’Ne olacağım’’ çok mühim. ’’Başıma ne gelecek’’ epey ehemmiyetli. Dikkatli davranmak lazım...


Yaşamak, rahat bir hüküm sürmek bu dünyada kolay değildir. Zordur bir ömrü yarına taşımak. Zordur yara almadan ilerlemek. Zordur acılar üstüsünden gelmek. Zordur kayıpları unutmak. Engellerle doludur yollar. Yarınlara ulaşmak herkesin harcı değildir. Kendimize çok güvenmemek şart...


Allah’ın dediği olur her zaman. O, ne takdir ederse meydana gelir. Kadere iman etmek, en büyük kazanç. Uyumak nereye kadar? Gaflete düşmek hangi zamana dek sürecek?...


Silkenmeli, toparlanmalı, ayağa kalkmalı, ne yaptığını bilmeli canlar...


Uyanmalı canlar. Kalpler üzerindeki perdeler çekilmeli. Ruh niçin yaşadığını iyice idrak etmeli. Beden bir gün toprak olacağını anbe an aklından çıkarmamlı. Bu fani dünyaya meyil vermemek lazım. Aldanmak...Aldana aldana nefesini tüketmemeli bir insan. Bir insan kendine sahip çıkmalı. Bir insan kötülüklerden ve günahlardan elini eteğini çekmeli. Kendine gelmeli. Çukurdan kendini kurtarmalı. Her an her şey olabilirle tanışmalı. Kavuşmalıdır gerçek kimliğine. Aciz ve çaresiz kalacağını hesaba katmalı...


Unutmayalım bin bir yüklemli imtihan dünyasındayız. Bunu kabullenmeli herkes. Bunu hafife almamalı adem nesli. Bunu kulağına küpe etmeli dolaştıkça. Gezdikçe dünya üzerinde, idrakında olmalı buraya ait olmadığını, buraya misafirliğe geldiğini görmeli artık...


Ki giderken keşkelerimiz, pişmanlıklarımız ve ahlarımız hiç olmamalı...


Giderken içimizin rahatlığı eser kalmalı ardımızda. Giderken ya da göçerken bu boş dünyadan arkamızdan konuşan seslerin cümleleri, iyiliklerimizi sıralamalı...


Kendimize çek-i düzen verme zamanı. Kendimize insanlığımızı hatırlatma vakti. Ve kendimize daha çok dönme saati bu kara, bu ölüm dolu, bu zelzeleli günler(imiz)...






..............................
Mehmet Selim ÇİÇEK
24 Ekim 2011,,,00.57
Gelibolu/ÇANAKKALE