O benim çocuğum, düşündüğüm her an esirgeyerek, her daim emanet ederek Allaha, ona bir şey olacak diye ödüm koparak… Saçlarını okşadığım şefkatle, hayalen bile olsa uzaktan uzağa… Doyduğumda doyduğuna inanıp acıktığımda aç kaldı diye sızılayışı yüreğimin… Azıcık üşüsem donuyor sanıp ona uygun hırka kazak nevi bir şeyler arandığım, çok uzaklarda olmasına rağmen… Ona bir şey olacak, üzülecek, canı yanacak, kıracak birileri, incitecek diye korktuğum…

Kardeşim o benim; aynı çocuğuma taşıdığım duygu ve endişeleri taşıdığım…

O benim ağabeyim; hani şu olmayan, hep özlemini duyduğum, olsaydı her şey ne kadar da farklı olurdu, ne kadar da güvençli basardı ayaklarım yere ve ne kadar da dik dururdu başım sayesinde diye özendiğim, sığınma gereksinimlerimin en sakin ve güvenli limanı ağabeyim. En ufak sıkıntımda koştuğum, dertleştiğim, herkesten yakın, sırlarıma vakıf olan, o herkesin ağabeyinden daha yakışıklı, herkesinkinden güçlü ve güvenilir ağabeyim o benim…

Babam o benim yeri geldiğinde de. Varlığının güvenciyle, dünya yansa umurunda olmadığım… Hani şu çocukluğumuzdaki, “Babama söyleyeceğim seni, görürsün sen.” demenin gurur ve inancı vardır ya hak arayışlarımıza, sırt dayayabilme güvençlerimize… Hani bana bir şey olmaz, nasılsa babam var arkamda, o korur beni, o esirger, halleder o her şeyi… Babam o, babam var benim diyebilmenin hazzı, güvenci, onur ve gururu, hele de mutlanışı vardır ya… O işte o duygunun adı, o baba o…

Arkadaşım o benim, kelimenin tam anlamıyla… Arkadaş, yani sırtımı güvençle dayayabileceğim, dönebileceğim, yanında gözümü tereddütsüz kapayabileceğim en ufak kuşku duymaksızın, yanında rahat uyuyabileceğim tereddütsüz ve güvencin huzuruyla…

Dostum en önemlisi… Baştan beri tüm saydıklarımın yerini alabilmiş… Hepsinin yerine birden koyduğum ya da ne zaman hangisine gereksinim duymuşsam onun kişiliği ve kimliğiyle her an yanımda hissettiğim…

Dedim ya annesiyim ben de onun, çocuğum gibi hissettiğimde…

Kızı, kız kardeşi, ablası, arkadaşı, dostu…

Hangimizin hangimize hangi sıfatla ihtiyacımız olursa olsun, birbirimizi o sıfatla her an yanımızda bulduğumuz, hissettiğimiz çok uzaklarda da olsak, yaşadığımız o her bir duyguyu ayrı ayrı ve yaşattığımız…

Cinsiyeti mi?
İlahi… Var mı bir önemi?!

Yaşı mı?
Önemli mi sizce?!

Adını mı merak ettiniz?
Adı bende saklı…

O bir insan her şeyden önce…
Dost ve arkadaşın, yaşı ve cinsiyeti olmaz bence…

p.r.alkan