Bizim karalazlardan Dursun askere gider.Kimi kimsesi yoktur.Kendisi ile askere gidecekler için konu komşu toplanır çörekler pişirir börekler yaparlar,otobüs terminalini bayram yerine çevirirler.Ama Dursun`un bırakın yakınlarının gelmesini ardından el sallayanı bile olmaz.Varır birliğine teslim olur.Orda da karşılayanı Mehmet onbaşıdan başkası olmaz.Mehmet onbaşıda sert mi sert bir askerdir.Dursun`a giysilerini verir yatacağı yatağı gösterir gider.Dursun bir beden küçük askeri kıyafetini giyer ama onbaşısına bunu söyleyemez.Günler gelip geçmekte,hafta sonlarında çarşı iznine çıkmaktadırlar.Bu izinler sırasında Dursun tavlaya merak sarmıştır.Arkadaşı olmadığı için kendi kendine oynamaya başlar ,kışlaya dönmeyi unutur.Onbaşı eratı sayar, Dursun yok.Telaşlanır diğer askerlere sorar gittiği yeri öğrenir.Hiç zaman kaybetmeden sahildeki kahveye gelir,bakar Dursun bir masada oturmuş hem konuşuyor hem zar atıyor.”hadi kemik,hadi yovrum”onbaşı biraz seyrettikten sonra,dursuuun diye seslenir,Dursun sesi tanımıştır.Hemen ayağa fırlar, emredin komutanım der.
-Onbaşı ne yapıyorsun diye sorar
-Dursun”tavla oynuyorum “der.
-Onbaşı oğlum kiminle oynuyorsun diye sorar.
-Dursun “kendi kendime”der ve zarları alır önce tavlanın bir tarafından zarı atar dörtcaar gelir ve keyifle oynar,sonra tavlanın diger tarafına geçer sallar zarları bileğini öper ve atar,dübeş gelir hey !yavrum hey der ve yine oynar.
-Komutan sinirle Dursun a asker rahat der.Dursun zarları bırakır hemen pantolonunun palaskasını çözmeye çalışır.
-Komutan ne yapıyorsun aptal herif der.
-Dursun “rahatlıyorum komutanım” der
-Komutan oğlum öyle değil askerlik biçimi rahat der.Dursun ayaklarını bir adım açar ve rahat duruşunu komutana gösterir.Sonrada etrafa bir göz attıktan sonra “komutanım aslında ben bunları biliyorum sağa şaka ediyorum”der.