Direnmek! Neye karşı? Uslanmak nedir bilmeyen bir zalim dünyaya karşı neyin nesidir, bu direnmek?nasıl bir akıl işidir, bu yaşamak işi.



Yine de insan yaşamayı istiyor, bu çelişkil düşüncelere rağmen. Üstelik bir an bile ölümü yaşamın içinden soyutlayamacağını bile bile.



Belki de yaşadığımız her an ölüme doğru bir adım daha atmamızdır. Ölüm bütün yaşama sevincini yok etse de yaşamayı yepliyoruz. Öyleyse nedir, bu yaşamak isteyişteki bu sır? Belki de anne ve babalar için çocuklarını yetiştirme endişesi. Ama ölüm gelnce kapıya sorsaydı bize: Çocuğum mu, yoksa ben mi?



Can tatlıdır, derler ya. Bu nedenle çok zor bir karar bizi beklerdi. Belki çocuğumuza kendimizi feda ederdik. Tersini düşünmek olanaksız.



Yine de yaşamayı seçerdik ve ölümü yok ederdik böyle bir gücümüz olsaydı. Böylece insanlığa ölümsüzlüğü bağışlamış olurduk. Sonsuza kadar yaşamak... Anlatması olanaksız olacak kadar güzel bir şey olsa gerek. Çiçeklerin sonsuza kadar sonsuz kez açtığını bir düşünün. Suların şırıl şırıl şırıldayışını, güneşin ışık saçışını. Düşünün: anneniz, babanız, kardeşleriniz, sevgiliniz ve siz hiç ölmeyeceksiniz!... İnsanı hayata küstüren mezarlıklar, cinayetler, ani ölümler olmayacak. Çocuklar anasız-babasız kalmayacak. Kimse ölmeyecek.



Sonuç olarak insan belki de bunun için yaşar. Belki de bu yüzden bu acunun bütün sıkıntılarına katlanır. Belki de bu yüzden yaşamaya sıkı sıkı sarılır.