“Benim olmadan benimle kal “ diye başlar birçok ilişki,
Sevgi adına yazılan birçok yazı ve şiire inat çoğu zaman tıkanır kalır kendi içinde aşk ve sevgi.
Sevgiyi yada aşkı bitiren neydi ki bu kadar çabuk harcanır olmuştu dillerde,
Sevgi ve aşkta mutlak olması gerekenler vardı bizim göz ardı ettiğimiz,
Dürüstlük,
Açık ve net olmak,
* Hissettiklerini, hissettirmek,

Ancak şuda bir gerçek ki; bu denge genelde kurulamamaktadır,
Bir taraf ne kadar çok sevse ilgi gösterse diğeri daha az sevgisini gösterir sanki karşısındakini sınar durur.
Sevgi emek ve yürek ister, bazen elinizi uzatıp dokunabilecek kadar yakın, bazende binlerce kilometre uzakta olabilir eşler, iki tarafta yüreğinde hissettiğinde sevgiyi ve birbirlerine hissettirebildiklerinde bu duyguyu, uzaklar yakın olur…
Sevgide net ve anlaşılır olmak çok önemli, düşündüğünü dürütçe karşısındakinin kafasında soru işareti bırakmadan anlatmak gerekir, gereksiz söylenen (kıskandırmak) her söz sevgiyi zayıflatır ve bitirir.
Bir şiir böyle başlar bazen;

Uzaklarda çok uzaklarda olsanda,
Nefesini nefesimde hissettiğimde,
Seni daha çok seviyorum / seveceğimi düşünmüştüm,
Ancak, yanılmışım sevgi okadar basit değilmiş…..
diye biter..
Hoşça kal....
sevdiceğim diye de son bulur aşklar……

Deniz