Dünden beri yağmur var İstanbul da,hava karanlık,kasvetli.İki üç gün öncesinde tamam artık yaz geldi demiştik,hava sıcaklığı 30 ları geçmişti,bunalmıştık.Bu değişken hava koşulları biz insanların ruhunu yansıtıyor sanki.Ne sıcaktan memnun oluyoruz ne soğuktan,ne güneşten,ne de yağmurdan…Tanrı da sıkılmış olmalı bizlerden.
Bu duygular beni yansıtmıyor,bunlar empoze edilen duygular sanki.Hava gri ve yağışlı ise bunalımlı olacaksın,trafik sıkışıksa öfkeli olmalısın,sıcaksa güneşten şikayet edip duracaksın.
Eskiden olsa aynı duyguları taşırdım pek çoğu gibi.Şimdi ise başka türlü görüyorum,mutluluğun ve huzurun bende olduğunu keşfettiğimden beri her şey çok daha kolay sanki.Zaten kazanamayacağım bir mücadeleye hiç girmiyorum artık,her şeyin olması gerektiği gibi olduğuna inancım tam.Bu yüzden bardaktan boşanır gibi yağan yağmur,o yüzden akan salonumun görüntüsü beni eskisi kadar kötü etkilemiyor.Eh her şeyin bir çaresi var öyle değil mi?
Belki birazdan yağmur durur,bulutların arasından pırıl pırıl güneş yüzünü gösteriverir,hatta belki bir gökkuşağı çıkıverir ansızın…Yağmur yıkıyor,arındırıyor dünyayı ,gözyaşlarımızın ruhlarımızı arındırdığı gibi.İşte ben yağan yağmura teşekkür ediyorum,dünyamızı saran kirleri yıkadığı ve tozları indirip güzellikleri görmemizi sağladığı için..