Sacekmeğinin hali bir başka.Arada bir canım çeker isterim öğrencilerimden.
Ben bu ekmeğin kokusuyla göç taşırım düşlerime.Ve ben bu ekmeğin kokusuyla kendimi bırakırım seyrine olacakların.Geçmişimi yaşarım silbaştan her defasında.Çocukluğumu.
Geçenlerde sac ekmeği getirmişti Rukiye.Beslenme saatiydi.Yanaşıp bir parça istemiştim kendisinden.Ayrılmıştım yanından sonra.
Bir ara Rukiye’nin peçetesini toplayıp ekmeğiyle birlikte çantasına yerleştirdiğini görmüş,meraklanmıştım ister istemez.Hemen yanına gidip,"kızım neden yemedin ekmeğini,acıkmadın mı?"diye sormuştum.Bana bakmıştı kapkara olan gözleriyle.Tutsak almıştı beni.Ne deseydi beğenirsiniz?"Ama öğretmenim sen belki gene acıkırsın."
Bir sızı girmişti içime ansızın.Hiç böyle olmamıştım.Geri dönmüştüm çaresiz gözlerimi saklayarak.
Ogün bu gündür"neden ve nasıl yok edilmiştir bu çocuksu yanlarımız"diye düşünmekteyim.Hangi yetişkin böylesine temiz kalmıştır bilemiyorum.

Ali Efter ÖKDEMİR