Karanlık örtü yavaş yavaş gökyüzünden kalkmaya başladı.Gecenin ıssızlığı ve sessizliği ruhumda fırtınalar koparmaya ve bedenimin beynimde ki en ücra noktaya hükmetmesini engelliyemiyor öylece düşünüyordum.

Elveda dediğim biten bir günü ve merhaba dediğim yeni bir günün denklemini kurmaya ve bu denklemin şifresini bulmaya çalışıyordum.

Başaramıyordum!

Köpek seslerinden irkilsemde dört duvarın arasında olduğumu bilmek beni güçlendiriyordu.
Ya dört duvarı bulup sığınamayanlar? onların yerinde olsam bu kadar rahat olabilirmiydim acaba? diye de düşünmeden edemiyordum.

Huzursuzdum.İçimde uykuma ambargo koyabilecek kadar aşşağılık bir sıkıntı vardı.
Nedensizdi belki ama;beni benden alıp ruhumun canını yakacak kadar da nedenliydi kendime göre.

Bir sigara daha yaktım.Beni günden güne yaktığını ve kötü sona hazırladığını bildiğim halde
işte yeniden yaktım.Yine esiri oldum toprakta yetişen bir avuç tütün rezaletinin.

Keşke rahat bir dünya da olabilseydim de şöyle dışarı çıkıp sahilde oturup güneşin doğuşu-nu izleyebilseydim.Kuşların ötüşünü eylül sabahlarının vermiş olduğu o hafiften titreten soğuğuyla gözlerimi yıkayabilseydim.

Elimi,kolumu sallaya sallaya gezebilseydim.Sarhoşların nara attığı,hırsızların kol gezdiği,
tinercilerin içmiş oldukları maddelerden dolayı uyuşmuş beyinleriyle canlı bomba gibi ortalıkta gezindiği sokakları bir geceliğinede olsa ele geçirebilseydim.

’İstemek başarmanın yarısıdır’ sözünü saf dışı bırakırcasına düşüncelerim gökyüzünde ki yıldızlar kadar uzuyor vede büyüyordu.

Evet kesin kararımı vermiştim özgür falan diğildim.Benim özgürlüğüm güneşin doğuşuyla batışı arasına sıkışmış sanal bir kandırmacaydı.

Tabi bu durumda sadece benim olmadığımı da biliyordum.


Kendini özgür zanneden zavallı bizler;bir kere bile arabanızın evinizin kapısını kilitlemeden yatabildiniz mi?Madem özgürsünüz toplu taşıma araçlarına bindiğiniz zaman cebinizde ki paranızı telefonunuzu v.s eşyalarınızı sürekli kollama ve koruma ihtiyacı duygusuyla yolun nasıl bittiğini bile farkedemeyecek kadar neden acizsiniz?Hatta ve hatta bayanların en önemli aksesuarlarından biri olan çantayı neden taşıyamaz hale geldiniz?


Özgür olan birileri varsa geceleri vampir gibi ortalığa fırlayan şeref ve haysiyetten haberi olmayan insan sıfatında ama ruhen hayvan olan yok edilemeyen önüne geçilemeyen pisliklerin özgürlüğü var.O kadar özgürler ki yanımızda suçsuz bir insana zarar verdiklerini gördüğümüz halde görevlilere yardım edip onları yok etmek yerine ’görmedik aman bizi karıştırmayın’ dedirttirebilecek kadar özgürler.


Dilerim bir gün bu pisliklerden arınır bu dünya.Arınır da gerçek anlamda özgürlüğü yaşarız rüya gibi olsada.



SAYGILARIMLA












((((((((((((((((((((((GÜLDEN))))))))))))))))))))))