Etiyopya açlıktan ölen insanlar.onlar yaşıyorlar mı bayram.ya da bambaşka yerlerde tüm insanlar.açlıktan,yanlızlıktan kahrolan insanlar.şefkate ihtiyacı olanlar.şefkat aradığımız.silahlara teknolojiye ihtiyacımız yok.şayet tüm bunlar şefkati bilomiyorsa değeri nedirki.

nehirlerde akıp gitti bak anılarımız.yeşil bir dere kenarında hayallerle birlikte.yolculuk kıyısında sorularımız bize gelen.neden başımızı kaldırıp güzellikleri göremedik.suskun bir alfabe öğrettiler.

Genç Bilge geldi.oturdu yanıma ben seyrederken uzakları.mutlu musun dedi.baktım yüzüne.ifadesizdi bunu bana söylerken.ya siz üstadım siz mutlu musunuz?bilme3m nasıl görünüyorum.bu sefer mutlu gördüm.yüzünde mutlu bir ifade vardı.

açlık .evet sen açlığı düşündün az önce.evet dedim Bilge’ye.balıklar aç değiller mi?efendim onlarda aç.bak ne kadar biliyoruz?

bana sabah ne yediğimi sordu.hiç dedim.siz dedim Üstad siz ne yediniz?ben bir elma yedim.
cebinden bir kağıt çıkardı.bana verdi.üzerindeki yazıyı okudum.bana baktı.ben de O’na.

anladım.evet anladım.yüzyıllardır bu oluyorsa.elbette. ha o zaman.tamam peki dedi.

ekmeğimi dörde böldüm.içimdeki çıralarda buldum seni.

eyvallah dedi

eyvallah.



faruk tabak