sen şiirsin, sen nefessin,,, sen bana, hayatın kendisi kadar önemlisin...

aşka dair şiirlerini okurken, sana mecburumluğumla çıldırıyorum, senli hayallere dalmamak eldemi, ardından su misali, büyük bir hazla sana akıyorum...

söz geçiremediğim yüreğime sus diyorum, susturamıyorum... bir saat ayrılık yetiyor, hasretimden burkulur gönül bağlarım...
beni sevişlerin aklıma geldikce, dahada artırıyor sevdam, sabırsızım...

beni çıldırtan, seni bana yaklaştıran her bir adımına sebep olan seni arzulayışımla... beklentisiz dalarım karşımda sen varmışsın gibi boş duvarlara...

seni görmezsem, sana dokunamazsam bile, ben seni tanıdığım, sevdigimden ilk günden beri yanlız senin için varım... iste bu yüzdendir sana olan hasretim, bu yüzden sana olan ebedi aşkım...

işte ben, yaralı bir serçe gibi çaresizim bazen... korkuyorum,,, seni, gün gelirde sevememekten, sana ait anılarımdan uzak yaşamaktan, hiç bir şeyden korkamadığım kadar korkuyorum...

yinede umutlarımın en koyusunda, yücelttiğim sevdam ileyim,,, arzularıma sebep hayalinle iç içe, yokluğunda bile seninleyim...

sana ve sana ait olan her şeyin tutsağı olmuşum... hayalimde, kavusacağımız anı beklerken ben, yanlızca sana nefes alıyorum... (devamı gelecek...)
___


Şahinde Hülya Kahraman / 23.11.2009