imkansızlıklar denizinde ilerken yine nerden bilebilirdimki imkansız bir limanda daha duracağımı keşke hiç durmadan devamedebilseydim yoluma şimdi burda kalmak zorunda olmazdım.son kalan umut parçalarımıda bu limada harcadım.cebimde sakladıgım 3 kuruş mutlulugumuda çaldrıdım burada.ben bir liman daha istemezken durdum işte yada beni bu limana ney sürükledi? nasıl geldim ben buraya ne bir rüzgar ne bir akıntı nede bir dalga var. ama bana bu imkasızlar denizinde imkansız bir limanda daha aşk var .ben onu istemezken birkez daha yine beni buldu...zaten bu kalbe bu acı çok fazlayken bir acı daha eklendi artık iyice ezilmeye başlıyorum kaybetiğim umutlarımın mutlulgumun altında bu acıyla birlikte...ahhh o gözlerinde kaldıgımda bu limanda tüm acılarım işte ozamn yok oluyor belki ömrümden bin yıl gidiyor bu acılarla belki kalbim sana isyan ediyor bu limada kalamam sen imkansızken diye...ama ben kalmaya devam edicem demir almıcam bu limandan gönlümle gözlerinde kalıcam sen sen hangi elde olursan olsandan ben hiç fark etmez bu imkansız limanda kalmaya devam etmeye devamediyorum imkansız bir aşk limanında ilk defa sende kalıcam sen bunu hiç fark etmiceksin... demir aldım sansansanda senden ben hep gözlerinde olucam...


meçula giden bir geminin yolcusu degil imkansız bir aşk yolucusyum bu sefer senin gözlerinde...

Ümit Nebil