‘’ Dünyada ekonomik kriz , çok zor zamanda yakaladı bizi. Seçim öncesi, nasıl sıkardım kemerleri. Dağıtmam gerekiyordu birilerine, sokaklara bir şeyler saçmam gerekiyordu. Yoksa nasıl kazanırdım seçimleri ?
Asfalttı, alt yapıydı, sosyal yardımlardı, örtülü ödenekti derken, kasaları sıfırladım. Bütçe olağanüstü açık verdi.Yok birşey demek fayda etmemeye başladı. Bir taraftan iflaslar, batıklar, işsiz kalan vatandaşlar derken, halk yavaş yavaş uyanmaya başladı. Eski defterler yeniden kurcalanmaya çalışıldı. Hani şu batık esnafın veresiye defterlerini kurcalaması gibi. Hakkımda bir şeyler bulmaya çalışıldı.
‘’Dandanakon’’’a sarıldım bir süre. Gündem tamamen oraya kayıverdi. İşsizlik, iflaslar hatta yolsuzluklar bile ikinci plana düşüverdi. Halk da kendi arasında ikiye bölünüp’’ Dandanakon’’’u tartışmaya başladı. Çok güzel oldu yani. Sonunda o da bayatladı.
Ah canın Kürtlerim ! Birden siz aklıma geliverdiniz. Kim demiş Lâzlar Kürtleri sevmez diye ? Ben sizi canımdan çok severim. Sizin özgürlüğünüz, benim özgürlüğümdür ! Dileyin benden ne dilerseniz ? Kimmiş size ana dilinizle konuşmayı yasaklayan ? Hepsi ‘’ Dandakoncu ‘’ onların. Canlarına okunacak, göreceksiniz..Kimmiş sizi asit kuyularına atanlar ?
( Yahu, onlar Hizbullahçılar değil miydi ? ) . Köylerinizi yakan kimlermiş ? Hepsinden hesap sorulacak, merak etmeyin.
Siz, rahat olun artık. Yörelerinize dilediğiniz isimleri verin. Çocuklarınıza Kürt isimleri koyun. Mezopatamya deyin, Kürdistan deyin, önemli değil. Özgürlük dediğin böyle olur zaten !

Ah o ‘’ Dandakoncular ‘’ yok mu ; krizi bile çıkaran onlar..Döktüğümüz onca asfaltları görmez misiniz ? Yaptığımız köprüleri, metroları görmez misiniz ? İstanbul’u kültür başkenti yapacağız. Sizin oralarda yol mu yok, okul mu yok ?
İşte onlara da hep o ‘’ Dandanakoncular ‘’ sebep oldu. Merak etmeyin ; hepsi olacak.

Bakın şimdi her gün yeni bir açılım yaparak, yeni özgürlükler sunuyorum sizlere. Yakında bir de genel af çıkaracağım.
Kimbilir, belki de toprak reformu bile yaparım. Dağdan inenler de yeni birer ağa olarak, geçerler başlarınıza, toprakları
sahiplenip, sizi de malaba olarak çalıştırırlar. Boğaz tokluğuna çalışsanız bile, açlıktan kurtulmuş olursunuz.
Pardon, ne dedim ben yahu ? Hiç öyle şey olur mu ? Toprakları size dağıtırız. Kendi tarlanızı, bahçenizi ekip biçersiniz.
Ağalık eskidenmiş canım. Artık öyle şey olur mu ?

Nerede kalmıştık ; sevgili Kürt vatandaşlarım ? Açılım demiştim, özgürlük demiştim, barış demiştim. Demiştim tabii..
Bir de sizleri çok sevdiğimi söylemiştim. Benim canım Kürtlerim, demiştim.
Aman ne olur, bu projeye itiraz etmeyin. Pek acele de etmeyin. Gündemde ne kadar uzun kalırsa o kadar iyidir. Yani,
acele işe şeytan karışır demek istiyorum. Yıllarca beklemişsiniz. Bir kaç yıl daha bekleseniz ne olacak ?

Çok seviyorum sizi çok ! Benim canım Kürt vatandaşlarım !...

Adımı yazmama gerek yok sanırım. Siz beni çok iyi tanırsınız…….’