Ölümden başka sığınacak yerim kalmadı. Yaşamı kabul edemez halde yüreğim. Parçalanıyorum artık roller ve kandırmacalar bitti maskesiz yüzümle illgisizliğimle ve tükenmişliğimle ne yaşam ne insanlık beni içine kabul ediyor. Bu içime yerleşmiş acıyı hüznü yalnızlığı korkuyu çıkarıp atamıyorum. Tüm enerjimi bitiriyor beni bitiriyor bu duygular. Ne ölüm ne de yaşam beni kabul ediyor sevgilim. Bak sende kabul etmesen ben de kabul etmesem ne olacak bu varlık.Ben nereye sürükleyeyim bu varlığımı. Bu acımı nereye gömeyim nasıl kandırayım hangi hayallerle besleyip oyalayayım ölümü. Varlığımda bana isyan ediyor. Bu fırtına artık alsın kaybetsin beni. Devam etsem herşeye azıcık iyimserlik sevgi arıyorum hayatın içinde. Sevgilim ben en iyisi biteyim en iyisi bu acılar beni son nefesime kadar bitirsin. İlham kalmadı hayale ilham kalmadı gülümseyişe dağ başlarına gideyim değilmi sevgilim. bu canı tükenmiş varlığımı nereye götüreyim. Sevgilim bitmeli artık bu yalan bu görmezlikler. Sevgilim yaşam çekiliyor beni terkediyor yaşamı küstürdüm kendime sevgilim yaşamda benden soğudu. ne güzel günden güne içimi kanatan gerçekler kapkara içim yalnızlığın karanlığı yaşamın itici yüzleri yokolmaya atıyorum adımlarımı.