1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1040
Okunma
Aynalarda gördüğüm bu yabancı yüz, benim mi Allah’ım? Bu ağarmış saçlar, bu solmuş gözler, bu yorgun çehre benim mi Allahım?
Nasılda yabancı bu çehre bana. Yıllar önce hiç aklıma gelirmiydi, kendime böyle yabancı, böyle uzak olacağım?
Çocukluk işte!
Hiç düşünmez, umarsızca yaşardım hayatı. Oysa şimdi yitiripte bulamadığım çocukluğumu arıyorum.
Hayır!
Bu aynada ki yüz benim olamaz. Benim değil bu ağarmış saçlar.
Hayatın bana oynadığı bir senaryodan ibaret sadece bu yaşananlar.
Birazdan perde kapanacak ve her şey tekrar eski halinde eski yerinde; hiç bozulmamış. Ben tekrar o mutlu çocukluk günlerimde.
Peki ya kaybettiklerim?
Perdeler kapanınca onlarda olacaklar mı?
Eskisi gibi yine yanımda...
Serap Baycan
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz