Eğer bir gün sevmeyi öğrenirsem, inan ilk seni seveceğim…
Güneşle ayın küslüğü gibiyim, istediğin sevgiye ben….

Nasıl bir birine, sırtını dönüp gidiyorlarsa kendi yörüngelerinde…
Bende şiirlere işleyip sevdayı, arkamı dönüp çekiliyorum köşeme….

Yazarken bu kadar zorlanıyorken ezberime almak, taşımak çok ağır…
Tıka, basa doluyum zaten. Yüreğim çifit çarşısı gibi!
Şimdi oturup eski düşleri ayıklamak, sana yer açmak lâzım!
Ufacık bir şey değil ki benden istediğin, geniş büyük bir yürek gerek
sevmeye,biraz vakit birde gözyaşı, çünkü solmanı istemiyorum çiçekler gibi benimleyken…

Bütün bunları öğrendiğimde, kendimi hazır hissettiğimde, inan ilk seni seveceğim..

Biraz zifiri karanlık var içeri de, mutlu edemem seni böyle, perdeleri aralamak havalandırmak gerekiyor. Sen geldiğinde aydınlık ve ferah olmalı, gündüz güneş, gece de mehtap dolmalı ki! Gözlerime baktığında ürkmeyesin, üşümeyesin diye…

Dedim ya!. Ben sevmeyi bilmiyorum, bakma böyle yazdığıma insanları izleyip kopyala yapıştır yapıyorum…

Sen biliyorsundur? Satılıyorsa, bu duygular satın alayım. Bu kadar uğraşmayayım, parayla her şey satın alınıyormuş nasıl olsa… Ben öyle bir şey duydum… Amma ne kadar doğrudur bilmiyorum, sana soruyorum işte…
Herkes bas bas bağırıyor, sevgiler aşklar yere düştü parayla bol bol alınıyor diye…



Vallahi! Çok param yok ama, çalışır çabalar senin için alırım…
Sen gelmeden önce donatırım kalbimin içini, şu anda bir fakirhane orası,bu yüzden istemiyorum. Rahat edemezsin…

Böyle işte! Şu anda bilmediğim için ben sevmeyi, benim yüreğim kurak ve yoksul, inan bana param olsun ilk seni seveceğim, söz veriyorum…

SELMA ARDIÇ TAN 21/04/2009)