Korkuyorum… birgün sensiz kalırım diye…
Belki bir sabah uyandığımda hayatımda olmaz, başka bir hayatta başka bir güne uyanırsın diye…
Korkuyorum…
Seni tutup hayatımın içine koyamamaktan, bende kalmanı, benle olmanı isteyememekten…
Gitmenden korkuyorum…
Başka birini benden çok sevmenden, başka birine dokunmandan, başkalarına ait olmandan…
Hayır, hayır, ben seni kıskanıyorum…
Tuhaf bir şey bu, sana sınırlar çizmek istiyorum, benden uzak olmayan, herkese uzak, aşka çok yakın sınırlar…
Tanırsın beni… Sevmezdim ince hesapları, haritaları, karalamaları…
Sen her şeyin içindeyken ve böyle karşımda gitmek için tereddütlü ve gelmek için çekingen duruyorken ben yapmadığım şeyleri yapıyorum, söyleyemediklerimi yazıyorum ve çaresiz seni bekliyorum bu sınırları çizilmiş şehrime…
Adını bilmiyorum,gözlerini,kokunu,ellerini..sahıpsiz bir yazı yazıyorum sana dair ve süresini bile hesaplayamdığım bir zamanla senin gelmeni bekliyorum…

nilgün durdan