YALNIZLIK KENDİ KENDİNE KALABİLME SANATIDIR
Çoğumuz yalnızlıktan şikâyet ederiz, onu aşılması zor, huzursuz edici ve kaçınılması gereken bir duygu gibi görürüz. Oysa yalnızlık asla kötü bir şey değildir. Can sıkıcı olmasının nedeni yalnız kalmamız değil, kendimizle vakit geçirmeyi, kendi iç sesimizle baş başa kalmayı bilmememizden kaynaklanır.
Biz insanlar, ruhumuzu dinleyebildiğimiz ve kendi özümüzü anlayabildiğimiz ölçüde aslında hiçbir zaman yalnız sayılmayız. Öncelikli olarak neyi sevip sevmediğimizi bilmeli, kendimize edindiğimiz hobiler doğrultusunda yapmaktan hoşlandığımız şeylerle vakit geçirebilmeliyiz. Elimizdekilerle nasıl mutlu olacağımızı, onlarla nasıl sağlıklı ve verimli bir zaman geçirebileceğimizi çözebilmeliyiz, bunu zamanla öğrenebilmeliyiz.
Hayattaki pek çok güzel şeyin sadece paylaşıldığında değil, tek başınayken de aynı tadı, aynı keyfi verebileceğini fark ettiğimizde, yalnızlığın sıkıcı bir şey olmadığını anlarız.
Şüphesiz ki hayatımızda dostlarımız, arkadaşlarımız var, onlarla güzel anlar paylaşıyoruz. Ancak onların her an bizimle olamayacağı, müsait ya da yanında bulunamayacağı zamanlar da olacaktır ve hatta vardır. Önemli olan, o anlarda kendimizle kalmayı bir eksiklik veya boşluk olarak görmemeli, aksine bu zamanı yalnızlığımızı severek, kendimize değer katarak en verimli şekilde değerlendirebilmeliyiz.
Hayatımızda olumlu zamanlar olduğu kadar olumsuz, negatif anlar da yaşayacağız, bu durum hiçbir zaman bizleri demoralize etmemeli, hayattan koparmamalı, yaşama sevincinden mahrum etmemelidir. Aksine kendimizle kalmış olduğumuz o anlardaki lezzetin tadını çıkarmalıyız. İş hayatımızda daha başarılı olmaya çabalamalıyız, seyahatler yapıyorsak devam etmeliyiz, keyif aldığımız ne varsa bunları isteyerek, severek daha çok yapmayı tercih etmeliyiz. İnsanların kabuğumuza çekildiğimizi, mutsuz olduğumuzu görmesi onları mutlu eder, artık onları mutlu etmeyi bırakmalıyız. Kendimizle var olduğumuz hayatta nasıl mutlu olduğumuzu önce kendimize göstermeliyiz, bırakın insanlar kendi mutsuzluklarıyla baş başa kalsınlar.
İçimizdeki huzuru dışarıdaki seslere
bağlamaktan vazgeçtiğimizde, yalnızlık kaçınılan bir durum olmaktan çıkar, kendimizle geçirdiğimiz en kıymetli zamana dönüşür.
Her şeyden önce kendimizi sevmeli ve yalnızlığımızla barışmalıyız.
Kendini seven insan kendiyle kaldığında asla yalnız değildir.
Kendimizle kaldığımız o anların lezzeti ruhumuzda ayrı güzel bir tat bırakıyor, o tadı alabilmeniz dileğiyle...

YALNIZLIK kendinle kaldığın andır o sebeple
yalnız değilsiniz SİZ varsınız.

Ve her insanın mutlaka kendiyle geçireceği, ruhunu dinleyeceği zamanları olmalıdır.

YALNIZLIK CESARET İSTER, GÜÇLÜ BİR DURUŞ İSTER.
MUTLULUK KENDİNİZDE, HİSSEDEBİLMENİZ, YAŞAYABİLMENİZ ARZUSUYLA.

Oya KORKMAZ