Zeynep artık dönelim benim mesaim başlıyor. Tamam dedi Ömer. Getirdiğin için sağ ol, tostta da teşekkür ederim.
Parası senden çıktı şimdide benim param yok yanımda dedi Ömer. Zeynep güldü bu sefer benden olsun, başka bir şey ister misin?
Bir gazete alsak okusam. Tamam deyip arabayı büfeye doğru sürdü, gazete alıp hastaneye girdiler.
Ömer i yatağına hasta bakıcı yatırdı. Zeynep pek yardımcı olamıyor du kaldırmak zordu, çarşaflarını düzelti başka bir şeye ihtiyacın var mı deyip işine gitti.
Ömer biraz olsun mutlu olmuştu, bir saatte olsa Zeynep, le geçirmişti.
Saatler geçti, akşam olmuştu. Zeynep Otele dönmeden yine Ömer” e gitti. Ömer gazete okuyordu ayak sesine başını kaldır “dı Zeynep i gördü merhaba nasılsın, eh vakit geçirmeye çalışıyorum, ne olsun ki?
Sen ne yaptın?
Hiç, hastalarla uğraşıyoruz, iğneleri ilaçları tansiyonlar, yeni yatan taburcu olanlar işte saat doldu eve gideceğim seni göreyim bir istediğin var mı, sorayım dedim.
Ömer sen geldin ya bana yeter seni görmek her şeye değer dedi elini uzattı.
Zeynep biraz çekingen yanına gitti, uzanan eli tuttu
Ömer yavaşça avucunu çevirip öptü, sağ ol dedi. Ellerini bırakmadan.
Zeynep bir an titredi bütün vücudu sarsıldı, belli etmek istemedi, ayakta da duramadı, sandalyeye ilişti, elini çekmek istedi, ama Ömer bırakmadı,
Gözlerinin içine derin derin baktı, gülümsedi.
Zeynep ne diyeceğini ne yapacağını bilemeden etrafına bakındı, konuşmak istiyor kelimeler dudaklarında düğümleniyor, nefesi kesiliyordu
Zorda olsa, vakit geç oldu, hava iyice kararmadan dönsen iyi olacak dedi.
Anne ne yaptı? O kadıncağız da yalnız kalıyor
Neden yalnız dedi Ömer
Parmakları ile oynuyor, ellerini okşuyordu.
Kadın ana Lale Elmas var ya.
Ama onlar alış, veriş yapacaklar, sonrada obaya gidecekler. Anneyi götürürler, o da gezmiş olur.
“Evet, ama bilemiyorum, gitmem lazım diye ayağa kalktı zor da olsa ellerini kurtardı, hoşça kal yarın görüşürüz iyi akşamlar deyip yürüdü, kapıdan, çıkmadan tekrar dönüp baktı gülümseyip el salladı
Ömer de elini kaldırdı güle güle.
Zeynep oradan uzaklaştı hızlı hızlı otele yönel di, içeri girince. Komiler iyi akşamlar diye selam verdiler. Zeynep başı ile selamladı, asansöre yöneldi binip yukarı çıkmak istedi kaçıncı kata bilemedi.
Yalnız hiç çıkmamıştı kendisini izleyen komiye döndü kaçıncı kata çıkacağım.
Komi son düğmeye basın anladım diyerek asansöre bindi hızla yukarı çıktı durdu kapı açılınca doğru yere geldiğini anladı ilerledi koridor geniş ve güzeldi.
Bir kapı vardı çaldı bekledi kapıyı çocuklar açtı.
Zeynep abla geldi, dediler. İçeri ye girdi,
Hepsi salonda oturuyordu, iyi akşamlar diye selam verdi,
Hoş geldin dediler.
Anne nasılsın deyip yanına oturdu biraz yorgundu ben iyiyim kızım sen nasılsın, günün nasıl geçti.
diyen Ana kadındı.
İyi sayılır hastalarla uğraştık. Anesi Ömer i gördün mü nasıl? Gördüm iyi.
Bu gün öyle saatinde bahçeye çıktık , biraz hava aldı, gelirken de uğradım sizlere selamı var
Sizler ne yaptınız?
Lale. Cevap, verdi, alış veriş yaptık, çarşı Pazar dolaştık. İhtiyaçları. Aldık hepsi bu.
Ne güzel.
Kızlar gelmiş Zeynep in kucağına oturmuştu, aldıklarını anlatıyor ikisi bir den konuşuyordu,
Zeynep biraz okşadı konuştu onlarla sonra kızlar odama çıkayım üstümü değiştireyim hastane kokuyorum. Tamam dedi kızlar.
Çabuk gel aldıklarımızı gör.
yi geliyorum diyerek odasına gitti.
Arkasından Kadın ana bu iş ona iyi gelecek çalışmak biraz
yoracak düşüncelerini dağıtacak.
Düzelir ded Elmas düzelir hele bir çalışmaya alışsın her şey düzelecek sabırlı olun.
Günler. Geçip gidiyor. Ömer in günü yaklaşıyor du, herkeste bir suskunluk vardı.
Bey de pek görün müyor. işlerinin en yoğun olduğu zaman diyordu Ana kadın.
Zeynep sessizlik için de gidip

geliyor Ömer i de ziyaret ediyor. Son iki günü eve çıkaralım demişti Bey doktor olur hiçbir sorun yok çıkabilir deyince
Bey Ömer i otele getirdi.
Çocuklar Ömer i görünce çok sevindi
Zeynep in bundan haberi yoktu. Hastane odasında görmeyince şok oldu eve çıktı dediler
Koşarak geldi neyi vardı ki eve çıkmıştı? Kapıyı çocuklar açtı Ömer abi geldi Zeynep abla diye neşeli Zeynep e sarıldılar.
Tamam kızlar tamam rahat bırakın ablanızı diyen anneleri idi.
Ömer i geniş bir divana yatırmışlar
Zeynep yanına gitti hey nasılsın diye gülümse di.evi özledin herhalde.
Ömer gülerek hastane odası insanı çok sıkıyor. Allah ne eksik etsin nede muhtaç. Bey göründü hoş geldin, erken değil mi? Yok, hayır erken değil.
Daha önceleri geç geliyormuşsun da ondan. Ömer e uğruyordum , onun için geç kalıyordum. Yoksa hep erken çıkıyoruz.
AYŞE KARAN
DEVAM EDECEK