Akşama doğru yayladan ayrıldılar, ertesi gün,
Ömerin nişanlısından ,davet gelmiş öyle, yemeğine, çağırıyorlardı Muhtar Ömer ve annesi gitmişti. Zeynep yine doğuma gitmişti, akşam yorgun eve geldiğinde annesi yoktu ,daha gelmemişlerdi.
Biraz uzandı, dalmıştı, annesinin sesi ile uyandı, geldin mi, kızım.
Evet anne, siz yenimi geliyorsunuz,
Evet ,kızım, salmadılar, ama şimdiye kadar gördüğüm en kaba insanlar.
Allah Ömer in yardımcısı olsun,
Zeynep şaşkın anne ne diyorsun,
Hiç kızım yalnız ,o insanlar Ömer e layık değil, bunu bil yeter,
Zeynep, şaşırmış tı, annesi ni iyi tanırdı, çok açık, görüşlü, insanları iyi, bilen bir kadın dı. Şimdiye kadar kişilerin hakkında, hiç yanılmamıştı.
Niye böyle söylüyorsun, sana ne dediler. De böyle karara vardın.
Boş ver sonradan, görmüş bunlar, bir daha konuşmak istemiyorum bu mevzu bitti, deyip kestirip attı, oğlanın başı yanmış.
Ömer evde yoktu, Ömer nerede, diye sordu,
Bilmiyorum bizi. bıraktı çıktı, nereye gittiğini bilmiyorum,
Anne ne zaman gideceğiz.
gitmek istiyorum daha fazla kalamayacağım, kızım
Bende gitmek istiyorum, doğumlar beni yordu, bir an evvel gitmek istiyorum. Tamam işini ayarla gidelim, iznin ne zaman başlıyor. Ben kendime izin verdim yarın son gün, öbür gün yola çıkalım,
muhtar baba ya söyleyeceğim arayan olursa izne çıktı desin,
isterlerse beni işten atsınlar, buralar da dayanılmaz, hastane bilmiyorlar, doğumlar zoy, hiçbir alet yok, başıma iş gelmeden, yani ölüm olmadan ,gitmem lazım.
Sende gördün dayanacak gücüm yok, sorumluluk pek çok.
Evet annem hazır ol yarından sonra gidelim.
Kadın kızına uzunca baktı, tek nedeni bu mu, evet tek nedeni bu,
Peki senin buralarda görmek istediğin bir yer var mı, dedi Zeynep,
Şehri gördüm ,yaylayı da bunlar bana yeter. Bu gün erken yatmak istiyorumsana iyi geceler, bende yatacağım, iyi geceler,
Sabah erken kalktılar, yapacak işleri vardı, çay demleyip kahvaltı yaptılar,
Zeynep sağlık evine gidip etrafı, toparla yayım, cama da izine çıktım yazayım0, deyip evden çıktı.
Muhtarlara da bakmadan, hızla sağlık evine vardı, ilk işi cama yazı yamak oldu, birileri görme den , perdeleri kapattı, etrafı toparladı , saat öyleye geliyor du, kapıyı kilitledi eve döndü.
Annesi yoktu, Muhtar ada baktı, onlar da da kimse yoktu, hayret nereye gittiler ki, neyse gelirler deyip eve girdi.
Eşyalarını topladı, çantasını aıp içine giysilerini koydu, geldiği gibi, bir çantayla gidiyor du.
Dışarı çıktı Ömer yoktu, muhtarlara baktı, evde kimse yoktu,Muhtar kapının dışında duruyor du.
Zeynep, bizimkiler, nere de, diye sordu,
Muhtar bilmem bende nerede olduklarını bilmiyorum,
Sen ne yapıyord-sun, ocağa izine çıkıyorum yazmışsın.
Evet çıkıyorum, annemle İstanbul a, gideceğim.
Temellimi dedi, Muhtar, bizi bırakacak mısın. Bilmem bunu nereden çıkardın, dedi Zeynep,
Muhtar elindeki çomakla toprağa bir şeyler çizer gibi Zeynep in,
Yüzüne bakmadan konuşuyordu. Bilmem içim öyle geldi,
Belli olmaz belki gene gelirim, tayinim buraya çıktı bir sene dolmadan beni buran almazlar. Sizi sevdim, buraları sevdim, ama şimdi gitmek zorundayım. Beni anla bir şey, sorma yalnız anla. Gitmem lazım.
Biliyorum kızım biliyorum, biraz daha konuştular, bize bilet lazım nasıl buluruz, Muhtar hallederiz.
Başka konuşacak bir şey bulamadı ,
Muhtar başını kaldırıp Zeynep in gözlerine bak tı,
Zeynep in, gözleri yaşlı idi
E be kızım bize, kendini, öyle alıştırdın ki, artık senin evine bakamayacağım. Biz sensiz ne yapacağız.
Zeynep artık ağlıyor du hıçkırıklarla, sarsılıyor, susmak bilmiyor du,
Ne kadar sürdü bilinmez, sonra kendini biraz topladı, yaşlı adam da çok duygulanmıştı. çok yoruldun, üzüldün git biraz dinlen, kendini toparla, geldiğin zaman, daha sağlıklı olursun.
Hava karar mış tı
Zeynep çekingen bir sesle,bir şey sormak istiyorum ama nasıl desem,
Annem akşam çok sinirli döndü, bir şey demedi, yalnız o insanlar Ömere layık değil dedi, ne oldu senin haberin var mı,
Muhtar önce bir iç çekti, yok kızım benim bir şeyden haberim yok. Ne oldu ki.
Bilmiyorum, yalnız annem insanları iyi tanır, bu insanlardan hiç hoşlanmamış belli,
Hava iyice kararmıştı,
Zeynep iyice merakla nerede bunlar, sana sormadan bir yere gitmezler, sen bir şey biliyorsun söylemiyor sun. dedi Zeynep
Yok oğlanla gitmişler bende merak ediyorum.
Hava karardı hadi eve girelim dedi muhtar.
Eve geldi ama içini bir sıkıntı kapla dı. çok merak etmişti.
Derken bir araba sesi duyuldu, Zeynep dışarı fırladı, Beyin arabası idi,
İçinden Muhtarın oğlu gelini ve eşi indiler,
Zeynep koşup yanlarına geldi.Hey neredesiniz annem nerede, diye telaşla sordu.
Bey annen şehirde senide götüreceyim hadi toparlan ecele et biraz

AYŞE KARAN
DEVAM EDECEK

YAZIMA KORDELAYI LAYIK BULAN SECİ Cİ KURULASONSUZ TEŞEKKÜRLER