ZAMANA BIRAKILAN SICAK BİR SELAM

Takvim yapraklarının 1970’li, belki de 80’li yılların tozlu rüzgârına kapıldığı, kışın ayazının kemikleri sızlattığı bir gündü… Mezetlerin kahvehanesinin önü, o gün sadece bir kalabalığa değil, bir devrin değişimine şahitlik ediyordu. Yokluğun kanaatle harmanlandığı, küçük sevinçlerin ise birer bayram heyecanıyla göğse basıldığı zamanlardı. Köye bir kamyonun gelişi; yalnızca bir metal yığını değil, adeta geleceğin tozlu yollardan geçip köye ilk kez uğramasıydı. Bu yüzden herkes, o gurur tablosunun bir parçası olabilmek için omuz omuza vermiş, hatıranın daracık karesine sığacak kadar birbirine sokulmuştu.

Üzerlerindeki kalın paltolar, başlarına sımsıkı oturmuş kasketler, omuzlarına çöken sert ayazın sessiz tanıklarıydı. Belli ki gökyüzünün griye kestiği, nefeslerin buhar olup göğe karıştığı, ellerin ceplerde ısındığı buzdan bir sabahtı. Lakin gözlerdeki ışıltı, o yeni kamyonun metalik parıltısından daha sıcaktı. Bugün o karedeki yüzlerin çoğu toprağın derin ve ebedi sessizliğine emanet… Ama biliyoruz ki insan göçer, geriye sadece ruhun nakşedildiği hatıralar kalır. İşte bu kare, onlardan bize, zamanın ötesinden gönderilmiş sıcak bir selam gibi duruyor.

Arka planda Mezetlerin eski kahvehanesi… O tahta kapıdan içeri adım atıldığında; sobanın çıtırtısı, demlikte fokurdayan çayın davetkâr kokusu ve tavla pullarının o kendine has ritmi karşılardı insanı. Belli ki kamyonun heybeti uzun uzun süzüldükten sonra içeriye, ocağın başına geçilecek; eller sobada çözülürken dünya meseleleri çay buharıyla harmanlanıp kahkahalarla günü ısıtılacaktı.

Bugün elimizde kenarları sararmış, yüzleri zamanın eliyle hafifçe silinmiş yıpranmış bir fotoğraf var belki… Ama o günün mağrur duruşu, o insanların içtenliği ve köyün bozulmamış samimiyeti hâlâ taze. Ve ne mutlu ki köyümüz, rüzgârı aynı tepelerden esen, yolları aynı toprağa çıkan o kadim yerinde duruyor. İnsanlar değişir, mevsimler devrilir, zaman akar gider; ama insanın kök saldığı bazı yerler, gönül coğrafyasında asla yaşlanmaz.

Hüseyin Çomak
Develler Köyü
Çal / Denizli