UNUTULMAYAN SIZI ALTI ŞUBAT AĞITI

Karanlık bir soğuk çöktü şafağa,
Zaman sustu,
toprak büküldü yasa.
Ayaz vurdu hayallere, gökyüzü is içinde,
Bir ömürlük birikim, bir saniyelik biçimde. 🏚️
Toz duman arasında yankılanan o derin "ahlar",
Hiç bu kadar ağır olmamıştı beklenen sabah.
​
Bir fincan yarım kalan kahve masada,
buğusu hayal meyal,
Duvarda asılı kaldı en neşeli ihtimal.
Bahar için ayrılmıştı çiçekli bir elbise, 👗
Şimdi hüzün karıştı alınan her nefeslere.
Masada açık kalmış,
çizgili bir defter, 📝
Kalem ucu kırılmış,
susmuş tüm harfler.
Yarın okunacak bir şiir vardı dilde,
Kalemi kağıdı sustu,
kaldı o viran elde.

Yarını bekliyordu kurulan tüm hayaller. 📝
Kapı eşiğinde bekleyen o son sıcak adım,
Artık sadece rüzgarın fısıldadığı bir isim. 🏠

​
Bir ses beklerken bin el uzandı oraya,
Şehirler büründü sessiz, derin bir karaya.
Ortak bir hıçkırık düğümlendi boğazda,
Kardeş olduk donduran o en uzun ayazda. ❄️
Yıkılan okulların,
susan sınıfların feri, 🏫
Öğretmenlerin kaleminde bulacak yeniden yeri.
​
Giden her nefese bin selam olsun, 🕊️
Mekânınız ışık,
kalbiniz huzur dolsun.
Bu acı bir mühürdür, silinmez zamanla, ⏳
Bir yemin yazdık biz,
dökülen her kanla.
Unutmak ihanet,
hatırlamak vefadır,
Bu hüzünlü destan,
sonsuz bir duadır. 🙏 ✨

Emel Abokan

06/02/2026
06:28