Bazen durup sadece nefes almanın bile ne kadar büyük bir hikaye olduğunu unutuyoruz. Hayat, avuçlarımızın içinden kayıp giden ince bir kum tanesi gibi değil; aksine, her adımda yere bıraktığımız derin bir izdir. Kimse bu dünyaya sadece "var olmak" için gelmez; her ruhun anlatması gereken bir masalı, her kalbin çarpması gereken bir ritmi vardır.
Yolun kendisi, varılacak yerden daha değerlidir. Çünkü yol boyunca karşılaştığın rüzgarlar seni aşındırmaz, seni şekillendirir. Düştüğün her an, aslında toprağı daha yakından tanımak ve daha güçlü ayağa kalkmak içindir. Unutma ki en parlak yıldızlar, en koyu karanlıklarda kendilerini gösterirler. İçindeki o ışığı söndürmeye çalışanlara inat, daha derinden ve daha gür yanmalısın.
Kendi değerini başkalarının bakışlarında arama. Sen, henüz okunmamış en güzel mısra, henüz bestelenmemiş en huzurlu ezgisin. Kendine zaman tanı, hatalarına sarıl ve kalbinin sesini hiçbir gürültünün susturmasına izin verme. Çünkü günün sonunda elimizde kalan ne başarılarımız ne de sahip olduklarımız olacak; sadece ne kadar içten sevdiğimiz ve ne kadar dürüstçe yaşadığımız kalacak.
Gökyüzüne bakmayı bırakma; çünkü senin sınırın, hayal edebildiğin kadardır.


Bir Avuç Gökyüzü
Yollar yorsa da ruhunu, vazgeçme sakın kendinden,
Çiçekler fırtınayla büyür, ışık sızar en derinden.
Dünya döner, mevsim geçer; her kışın bir baharı var,
Sen içindeki güneşi sev, gerisi sadece rüzgâr.