benimle yer değiştirmek istemiyor, tüketmek istercesine kendimi, yerken tırnaklarımı..onun elleri kayboluyor bir anda boşluk...

Boşluk?
nasıl tarif eder di kendisini..

elimde bir makas vardı ve tutup iplerimi kestim.
düştüm ve düşüyorum...zaman? bir yer sorunu mudur?? yerli yerinde miyim..ben, iyiyim anne..Ha! geldim..ha! geleceğim..yaşam..çekiyor..çıkarıyor içinden yine.ne kadar gerekiyorsa o kadar hep..derin bir yarıktan söz etmem gerekirse eğer. eğer gerçekten bir şeyden bahsetmek istersem..derin bir yarık..yüzük parmağımı deşti!.kimin hakkı kiminden..bak yine yaptım, cevaplar beklemediğim sorular soruyorum, o bilindik yüze kigerisi korkutur seni/ bir masaldan söz eden de kim? yaşadık hepsini ve biri hep eksik...bunu görmek çok büyük bir yetenek değil..aynaya bakmak yetiyor..saf bir gerçek kalıyor hep..dökülen neyse..

kum
çöl
ve serap...

saf bir gerçek..çekip gidiyor..ellerini çekerken yerin, en çorak yerlerin.den.sen beni anlayamazsın.. yüreğindeki metal, kanındaki pasa dokunmadan.. tutuşmadan ırmakların. tövbeni bozmadan hasretin/hararetin ki bir keman düşmeden kipriklerinin sarnıçlarından, bas/bariton, çığlık çığlığa aşklar..bağırıma dokunuyor, dişlerinin arasına sakladığım şarap..çöllerime..bedevi yalnızlığında düşlerim sarhoş..aynası kırık doğanlar bilirler, b/aktığında ikiye bölünür yüzleri, ayın ondördü halleri, malum gün sendromları.. gülüm/ seyemezler güneşe, çalarken kırık plakları ki uçuşurken perde, dağılırken esrar, kanatlarımı acıtıyor şimdi, sesinin yankısı martıların.. başka bir zamana ait olduğunu hisseden insan!..hep yanılıyordurve hep çarpıyordur bambaşka aşk-ı duvarlara ki onu aramaktan vazgeçtiğinde, anlıyorsun..aradığın şeyin onu unutabilmek için olduğunu..g/özlerimi kapattıp, sana çekildim yine..çekildim,derin bir mağaranın içine – oku!
tüm bu sözleri ve bir daha..omuzlarımda koskaca bir evreni taşıyordum/seni..yalnızdım ve gerçek her hangibir huzurda/ huzurlu değildim..ayaklarım dondu..aşkta muallak bir taşın üstünde ve yine/ yeniden bir düş ektim yüreğime, senin yerine ki
yanarken uykularım.. bazen en güzel ağıt hiç yakılmamış oluyor...susup bir köşeye çekildiğin andır..başka/ hiç bir kimse ile paylaşamadığın

tek
/
zaman...
/
o bir yüreğe konmuş kelebek, haberi bile yok
bendeki yerinden/yüreğimin derinliğinden..




(...)