Kendi hamal ama gönlü de bir o kadar güzel bir insan. İnsanlara ve çocuklara olan sevgisi gönüldendir. Sürekli cebinde şeker ve çikolata taşır. Çocuklara ve insanlara ikram eder.
Bir derviş gibidir Hamal Hasan. Herkes de onu çok sever.

Sürekli Kadınlar Pazarının önünde, sepetiyle bekler. İş çıkınca sepetine yükler ve sahibinin peşinden eve kadar taşır. Çok memnundur ondan müşterileri. Bilgili ve kültürlüdür. Bazen öyle filozofça konuşur ki, şaşırıp kalırsınız. Çoğunlukla insanlara ima ile güzel mesajlar verir. Hamal Hasan işte böyle bir ademoğludur.

Kışlık kalın paltosunu yaz kış, sırtından hiç çıkarmaz. Belkide onunla yatar kalkar. Oldukça büyüktür sepeti, içine her şeyleri sığdırır.
Nerelidir, nereden gelmiştir?
Kimi kimsesi var mıdır?
Kimseler bilmez.

Hamal Hasan’nın bütün serveti;
Sepeti, insanlara olan sevgisi, verdiği emek ve dünyaya hoş bir bakış açısıdır.

Bazen takılırlar Hamal Hasan’a;
Bu sıcak havada paltoyla yanmıyor musun? diye.
O filozofça inancıyla yanıt verir.
"Bu nedir ki der, Cehennem çok daha sıcak alışmak lazım."
Verdiği bu yanıtta bile filozofça bilgelik vardır.

Hamal Hasan sıradışı bir insandır. Yaptığı hizmetle dünya ve insanlarla bağdaşmıştır.
Derviş midir?
Ermiş midir? bilinmez.
Onu ancak yaradan bilir.

Ben bu filozof Hasan’ı seviyorum.
Keşke bizler de Hamal Hasan gibi olabilsek.
Saf, temiz, doğal, sevecen ve tam bir sevgi yumağı gibi.
Çok yaşa Hamal Hasan, Trabzon seni seviyor.

Babür Ali Yaşar
Eğitimci/Araştırmacı