İşte Buyum Ben

Bazen ekmek soğan yersin kafan rahattır
Bazende sofrada on çeşitte olsa yine kafan rahat olmadığı zaman bir yudum huzura hasret kalırsın

Bin dokuzyüzDoksan dokuzdan dan sonra ki onüç yılık köy hayatım çok çilelerle ve aşırı yoksullukla geçsede yinede şendim neşeliydim huzurluyum kıpır kıpır idim kendi yağımla kavrulup zorda olsa geçinip gidiyordum
.
İşsizdim ama mutluydum kafam rahattı kimseyle bir sorunumda yoktu
Ege bölgesinde çalışıyordum büyük şehirlerde yalnız başıma çalışmak zor olsada yinede o büyük şehirlerde kaybulmamak kötü işlere bulaşmamak için ayağımın üstünde durmaya gayret etmeye çalıştım zaman zaman
.
Bindoküzyüz doksan dokuz ikibin on üç yılları arasına kadar ki yaşantım
Büyük şehirlerde çalıştığım için köy işleri bana çok zor ve ağır geliyordu daha doğrusu yapmıyordum zorlanıyordum
Ama bir taraftan da bir aileye bakma zorunluluğum ve sorumluluğum vardı çalışmaya mecburdum

Köylerde ne iş olabilirdi ki bağ bahçe gibi işlerde çalışmaya çalıştım zaman zaman dağlarda kekik toplamaya çalıştım az olsun helal olsun diyerek gayret ediyordum bu hayat savaşı’nda

Gün oldu çöplerde sokaklarda pet topladım hurdacılık yaptım hurda toplamak için hurda toplama arabası bile yaptırmıştım kendime

Ama hiç bir zaman kendimden UTANMADIM çünkü ekmeğim için yapıyordum

Az olsun helal olsun diyordum ve büyük bir gururla yapıyordum bu işi kimseye muhtaç olmamak için

Varlığıda yokluğuda gören biriyim gün oldu İzmir Hiltonda da Efes’te de yattım gün oldu Basmahanedeki eski palas ve bitli otellerde de yattım gün oldu garsona bolca bahşiş bıraktım gün oldu İstanbul Eminönü küçük pazardan kahvehanelerde garson olarak çalıştım ve eminönü meydanında ayakkabı boyacılığı yaptım gün oldu atölyelerde de çalıştım

Varlığıda yokluğu gördüm ama hiç bir zaman aslımı unutmadım nerden geldiğimi çok iyi biliyorum ne dediğimi de çok iyi biliyorum

Fazla tahsilim yok en son lise diplomasını aldım lise mezunuyum ama en çokta hayatı yaşayarak canlı canlı öğrendim

Nereden geldiğimi nereden geçtigimi çok çok iyi biliyorum
Hiç bir zaman kendimi kimseden üstün görmedim görmemde hep olduğum gibi doğal olmaya çalıştım çalışıyorum da içimden geldi gibi konuşurum her zaman iyi niyetimi korurum kemseyede kötülük düşünmem ve düşünmedim

Her zaman kibirden kötülükten kaçtım kaçmaya çalıştım iyi niyetimden çok kaybettim

İyi niyetimden dolayı beni enayi gören çok insanlarla karşılaştım hayatta
Çok bedel ödesemde hep İyi niyetimi korudum ve Yunus Emre’nin bir sözüyle yazımı sonlandırıyorum
...
Bir avuç toprak birazda suyum ben
Neyimle övüneyim işte buyum ben

Yunus Emre