Mevsimlerin yavaş yavaş renk değiştirdiği, sıcakların insanların iliklerine iliştiği bir zaman birimi olsa da köyü karşıdan gören dağların eteklerinde esip gelen rüzgâr insan terini kurutacak serinlikteydi.
Rüzgâr her ne kadar serin olsa da yine de güneşin altında durmak çekilmezdi, ne de olsa yaz güneşi kavurucu bir sıcaklıktaydı. Bu sıcak hava ve kavurucu güneş Ömer’in hiç umurunda değildi o, bugün alacağı karnenin ve iki yıl önce babasının ona verdiği sözün heyecanı içindeydi.

Okulun son zili çalmak üzereydi Ömer heyecandan yerinde duramıyordu. Zilin çalması ile birlikte herkesten önce okulun bahçesine varmıştı. Öğretmen karneleri dağıtırken yerinde duramıyor sağa sola zıplıyordu, zaten normalde de yerinde pek duran bir çocuk değildi, ama bugün farklı bir heyecanı vardı bir an önce karnesini alıp eve gitmek istiyordu, kaç yıldır beklediği hayalini kurduğu şeye kavuşabilme heyecanı…

(Çerçinin çırağı (Roman ) İki insan bir cihan ( Roman ) ve Nehr-i zaman (Şiir) kitaplarıma ulaşmak için iletişim mz.aksoy@, instagram: mehmetzekiaksoy , Facebook : Mehmet Zeki Aksoy