İnsan, sırrı tam olarak çözülemeyen garip bir varlıktır zannımca. Türlü istekleri olan, bunlar için çetin kavgalar veren ama hiç beklenmedik anda pes eden bir canlıdır. Yalnız tüm bunlara rağmen hemen hemen herkesin bir beklentisi vardır bu hayattan. Bunun için durmadan planlar yapar, hayaller kurar ve bir şeyleri başarmayı arzu eder durur. Peki bu isteklerini sonuçlandırmada başarılı olur mu?Birçoğumuz için bu sorunun cevabı hayırdır. Çünkü miskinlik, üşengeçlik hastalığına tutulmuşuzdur.

Bu hastalık, bizi hayattan alıkoyar. Yapacaklarımızı ne yapar eder erteletir. Oysa başladığımız işi bitirmeyi başarsak eminim daha iyi sonuçlar alırız ve içinde bulunduğumuz durumdan daha iyi yerde olacağımız kesindir. Kendimden de biliyorum; maalesef planlarımız, isteklerimiz çoğu zaman askıda kalıyor. Bugün yapmadım yarın yaparım mantığı sarmış benliğimizi. Fakat bu yarınların sonu hiç bitmiyor. Bunlar uzayıp haftalar, aylar, hatta yılları bulabiliyor. Hep en iyi, en uygun zamanı bekliyoruz. Ama bilmiyoruz ki, en doğru ve en uygun zaman hiçbir vakit gelmeyecek. Her şey tamam olunca yine de bir şeyler eksilmeye devam edecektir. Biz kendimizi avutup bir şeylerin olmasını beklerken bir de bakmışız içimizdeki ateş sönmüş, umudumuzdan eser kalmamış ortada.

Kırık dökük de olsa belki bir şeyleri başarıyoruz. Ama olması gereken değil, kötünün içindeki iyilerle yetiniyoruz.Hani şunu, bunu yapacaktık ne oldu? Kusura bakmayın ama hep kandırıyoruz kendimizi. Kendim de dahil artık vazgeçmeliyiz bu huylarımızdan. Ve ne yapmak istiyorsak yapalım, yapmaya çalışalım bir an önce isteklerimizi.
Hayatı ertelemeyelim, çünkü telafisi yok hiçbir şeyin. Geçen zamanlar bir daha asla geri gelmeyecek. Mesela bu yıl, o hayal ettiğiniz muhteşem kitabı çıkarmak mı istiyorsunuz, çıkarın. Ya da uzun zamandır görmediğiniz aile büyüklerini ziyaret etmek mi istiyorsunuz; türlü bahanelerle ertelemeyin.Gidin ziyaret edin.

İlla büyük şeyleri yapmak, ya da yapmamak olarak algılamayın ertelemelerinizi. Daha basit, daha makul şeyler de olabilir bunlar. Mesela bu salgın hastalık süresince göremediğiniz sevdiklerinizi arayın, hayatın yoğunluğuna esir olup ihmal etmeyin onları. Ya da yanınızda olan ama sizden ilgi alaka bekleyen eş,dost,akraba kim varsa onları görmezden gelmeyin, mutlaka zaman ayırın onlara. En basitinden bir sevgi sözcüğü söyleyin, sevdiğinizi hissettirin. Her ne olursa olsun hiçbir zaman ertelemeyin hayatınızı, yapacaklarınızı. Ertelemek sizin için kayıp olur. Öyleyse ne diye duruyorsunuz hala miskin miskin? Haydi silkinip kendinize gelin, harekete geçme zamanı geldi. Bir şeyleri değiştirebilme şansınız varken bunu sonuna kadar kullanın. Sabah güneşi üzerinize doğduysa, ve siz kuşların sesini duyabiliyorsanız bu hayatta hala bir şansınız var demektir. Lütfen bu şansınızı sonuna kadar kullanın, ertelemeyin hiçbir şeyi. Bu hayat çok kısa, kim bilir belki bir daha bu şansı bulamayabilirsiniz. İyi düşünün, iyi değerlendirin.

Necati DİLEK