- 1703 Okunma
- 6 Yorum
- 1 Beğeni
Nazar boncuğum
Eskisinden daha çok özlüyorum seni. Adının geçtiği cümlelerde gözlerim doluyor ağlıyorum olur olmaz zamanlarda. Gidişin haylı zaman oldu. Yokluğunun takvimini tutuyorum. Biraz yorgunum ve biraz da kırgınım aslında. Sensizlik bu kadar çok yalnızlaştırırken beni; nasıl iyi olunur henüz alışamamışken yokluğuna. Senden sonra “ iyiyimleri” dolayamadım dilime…
Sığdıramıyorum kendimi hayatın çemberine, nefessiz kalıyorum. Gölgemi bile sırtımda zul sayıyorum. Yüreğimin yükü çok ağır. Bir türlü durulmadı nedensiz savrukluğum…
Kederden yana nasipliyim bugün. Ah babacığım; ne olurdu bugün kokun ile uyanabilseydim. Ne olurdu biteviye hasretine değil de kollarına sarılabilseydim. Senin yokluğunda, ben burada nâr-ı ateş firak ile kavrulup yanmasaydım…
Ah babacığım. Beni bana kırdıran hasretin var ya; içimin hıçkırıklarını bastıramıyorum bir türlü. Bir elimde maviş gözlü resmin, diğer elimde mavzer kurşunu özlemin. Hiçbir gidişler vurmadı beni, senin vurduğun kadar. Kehribar sarısı tespihe "sabır diyorum" çek çek bitmiyor...
Söyle şimdi ben nasıl kendimi avutayım. Kimin kollarına sarılıp ağlayayım. Sana gelen hangi yola revan olayım. Yokluğuna dem vururken satırlarım, buram buram sen kokuyor. Kalbimin en güzel köşesinde duruyor suretin…
Gidenler çok seviyor uzakları ki, gelmeyi unutuyor. Kalanlar ise gülmeyi unutuyor. Bundandır her geçen gün katbekat biriktirdiğim özleminle sağnak sağnak kendime yağıyorum. Buz mavisi gözlerine bakarak kaç mum eridi nazar boncuğum bir bilsen. Bir senin hasretin erimedi…
Bugün yazdığım her kelime ağlıyor.
Bugün alfabem kifayetsiz, sensizlik kusuyor.
Ey var olma sebebim!
İşte böyle bir gündeyim…
Çünkü bugün senin olmadığın ilk Babalar Günü.
Mekânın cennet, ruhun şad olsun mavişim...
Nazlı kızın Nuray/16/06/2019
Edebiyat Defteri beyleri gününüz kutlu olsun. Ahirete göçmüş olan babalarımızın da mekânları cennet, ruhları şad olsun amin.
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/212715.gif)
İlkler her zaman zordur, hem de çok!.. İlk kayıp, ilk yıldönümü...
Bu acıyı kırk iki yıl önce yaşamış babasına âşık bir kız çocuğunun bügünlere gelinceye kadarki atladığı eşikler saymakla bitmez. Ama hiçbiri acıyı gidermiyor çünkü gidenin yerini kimse dolduramıyor.
Acınız için size sadece sabır dileyebiliyorum, çünkü biliyorum ki acılar paylaşılamaz. Bir kişiliktir.
Sevgili babanızın da ruhu şad, mekanı cennet olsun.
Sevgilerimle.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/21472.gif)
Acınızı özleminizi ve duygularınızı anlayabiliyorum Nuray Hanım.
Fakat elden gelen hiçbir şey de yok.
Kabullenmemiz zor olda da, hayatın gerçeği bu…
Aynen bu dünyaya geldiğimiz gibi sırası gelen gidiyor. Arkalarında dua etmekten başka elimizden bir şey gelmiyor.
İnşallah eli boş gidenlerden olmayız.
Tüm ebediyete intikal eden geçmişlerimize rahmet diliyorum.
Selam ve dua ile…
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/10524_2469391334.jpg)
Babana düşkünlüğünü, üzüntünü biliyorum ve anlıyorum ama sevgili Nuray ölümü aratacak durumlar da var bunu kabul etmelisin. Emin ol ki baban yaşasaydı bunu isterdi her şeye rağmen hayat devam ediyor, sen evlatlık görevini yaptın, o iyi ve uzun bir ömür geçirdi, şimdi sadece dualara ihtiyacı var ruhu şad mekanı cennet olsun.
![Nuray Çakmak](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/143536.gif)
Nuray Çakmak
kalbim sıkıştı. Beni biliyorsun , yine içime döndüm. :(((