Sosyoloji bilimine göre toplumlar;
İlkel toplum: Avcı ve toplayıcı.
Tarım toplumu: tarım üretimi ile yaşamını sürdüren (feodal). Araç-gereç kulanılarak yapılan tarımsal üretim.
Sanayi toplumu: tarımsal ve sanayi üretimini, teknik ve bilgiye dayalı olarak, araç- gereç ve makinayla üreten.
Bilgi toplumu: donanımlı insan bilgisi ile ve ileri teknolojiyle üretilmiş, makina ve robotları üretimde kullanan.
Kültür toplumu: Gündelik yaşamın gerekliliklerini otomasyon, bilgisayar ve robotların karşıladığı, insanların sadece proje ve tasarım ürettikleri, bilgi ve de sanat sattıkları toplum.
Hal böyle olunca;
Toplum olarak, yukarıdaki sıralamadaki yerimizi, sizlerin yorumuna bırakarak;
Hertürlü gelişmişlik kriterine göre, bize elli tur bindirmiş toplumları, iç politikanın ihtiyacı doğrultusunda, donanımsız insanların çok çabuk kandırılarak etkilenmesine dayalı içi boş, kof ve hammasi efelenmelerin hiçbir kıymeti harbiyesi olmadığı, zincirin bir halkasının kopması yani köylünün " anasını alıp gitmesiyle" ile tarımsal üretim yönünden de, kendimizi bile besleyemeyecek bir noktada olduğumuz çok net ve aşikar bir şekilde ortaya çıkmıştır.
Tüm bu gerçekliklerinin üstünü örtmek, kamufle etmek ve gizleyerek, tarımsal üretim maliyetleri çok belli ve hemen herkes tarafından da söylenir olmasına rağmen, temel tarımsal tüketim ürünlerin pazar fiatı, maksatlı olarak, "birilerinin" spekülatif şekilde şişirdiği algısı yaratarak, belli zaman dilimini kapsadığı ve palyatif bir tedbir olduğu herhalinden anlaşılacağı gibi, sadece "ucuz" meyva ve sebze teminiyle de " AKP, oyunu bozar, yapar" algısı oluşurarak, büyük kentlerdeki kendi seçmen profili ve seviyesindeki doğal seçmen tabanını konsilide etme amacı taşımaktadır.
Bacayı bile alevlerin sardığı yanan eve, su sisi yaratarak yangını topyekün söndürmek, daha köklü ve uzun vadeli tedbirlerle mümkün olacağından, su sisini, yangını şaşkınlıkla ve ne olup bittiğinden habersiz şekilde izleyen "muazzam" kitlenin üzerine sıkarak, pişkinlikle de "sizi yangından kurtarıyorum" diyebiliyor.