Kral da olsam, prens de olsa, bu onun yaşadıklarıydı. Ne seveni, ne de sevdikleri kaldı. Cebindeki üç beş kuruşu da bitti. Yerden sigara izmariti topluyordu. Orda burada banklarda, bulduğu simit kırıntılarıyla boğazından bir lokma girmesini sağlıyordu. Onun için yaşamak artık çok karmaşıktı, belki de ölmek vardı, başka seçeneği yoktu.Sona doğru giden yollar çapaklıydı. Bu acı bir tablo, acı bir sarsıntı idi.
Bilmediği birine telefondan bir mesaj yazıyordu, bıkmadan. Meçhulde biriyle paylaşmak istiyordu sessizce ıssızlığını. Dertleşmek istiyordu alabora dünyasına, sesine bir el, nefesine bir nefes aradığı kırık kanadına can siper güç toplamak. Yakamozun kör ışığında yolculuktu, onunki ya da bir kör kurşunla mıhlanmak istiyordu; çaresiz kuytu ıssız bir yerde.
Yeni romanımdan bir metin.
Ramazan Sevgili