Bu mülkçü, iktidarcı sistem kendisini kurumsallaştırdıkça, iktidar , tahakküm hastalığı, insan zihnine de kök saldı. Biat da öyle.... İnsanın; hakikate dönük bir evrimci süreci yaşaması, zihinsel devrimini yapması, sisteme alternatif olan yeni ütopyalar , anlayışlar yaratması gerekli... Vazgeçmek; engelleyen, bağlayan, bağımlılık yaratan ilişkiler ve alışkanlıklara karşı, böyle kişiliklere karşı olursa ve yenisi ile bunları aşıyorsa daha iyi...
"Bütün yollar bir kavşakta buluşmuyor ne yazık ki. Olsa, dükkan senin. Hem tatlı, hem iki katlı, hem de Yozgat’lı olmuyor." artık. Toplayıcı insandan, üreten insana geçtikçe, durum değişti. Doğuştan bize hak gibi olanlardan vazgeçire vazgeçire, bireysel mülkiyeti kabul ettirdiler, alıştırdılar.
İnsanlık, kendi kalesine gölü nasıl yedi?
Bu bağlamda, birçok kez bu saldırı ve insani deformasyonlara yönelik, insalığın pozisyon hataları olmuştur mutlaka ama en büyük görmezlik, aymazlık ve adamsendecilik, çok önemli bir eşik olan 14.YY. da, daha Karl Marx, Engels, Lenin, Troçki... Gibi doktiriner ve uygulayıcı komutanlar, portakal ağacında C Vitamini bile değilken, insanlığın özüne yönelik saldırılırdan kurtuluş ve bu topraklardan ve bu dünyadan geçmiş, pratik yaşamın içinde sosyalizmi kurtuluş reçetesi sunmuş olan, Sımavna kadısı oğlu Şeyh Bedreddin" Güneş, hava, su ve toprak hepimizin, buğday niye hepimizin değil?" Öyleyse, "yarin yanağından gayri, herşey, hepimizin" Diyerek, Mısır İskenderiye’den yola çıkarak, örğütleye örgütleye Osmanlı gibi zorba, zalim ve yobaz bir yönetimi, Börklüce ve Torlak Kemal gibi uygulayıcı komutanlarla, üç yıl bu topraklarda hükümranlığına dur diyebilmiş bir doktrineri, tüm insanlık olarak görememiş, atlamış olmanın bedelini çok ağır ödüyor artık. Kendi yarattığı bataklık, foseptik ve kan çukurlarını normalleştirip, sineye çekerek ve de günün birinde, bireysel kurtuluş ümidi taşıyarak, onu oraya itenlerin bir değnek uzatması için, celladının çeşitli tatmin veya kahkahalarına aldırmadan.