Merhabalar;
Bu yazımda bazı tecrübe ve bilgilerimi paylaşmayı uygun gördüm.!
Dostlarım;
Sevginin insana verilen bir Allah armağanı olduğunu,sevgi ile beğeninin karıştırılamayacağını öğrendim.! Çünkü sevgi,seven kişinin özünden gelir gözünden değil.!
Allah halifesi olarak, kendim olmayı çok yol kat ederek öğrendim. Başkalarından alınmış parçalardan oluşmayı değil. Her şey ,bir bütünün parçası ve ALLAH ile öz’de bir olduğunu öğrenerek,tanrının yukarılarda bir yerde her şeyi idare eden değil,o benim özünde bir yer,olduğunu öğrendim.!
İnsan olmayı öğrenmek ve kendin olmak, başlı başına deneyim ,tecrübe ve her şeyin insana deneyim katan birer tanrı armağanı olduğunu öğrendim.!
İnsan,insansı bir yapıdan tekamül ederek,fıtratına uygun gelişerek kendi olmayı başarabilen Allah halifesidir.Öncelikle alçak gönüllü olmanın önemini,erdemini tattım.Çok bilmiş kişilere inat.!
Sonra az konuşmayı ve dahi susmayı öğrendim.Çok konuşanlara inat.Gerçekten bilenlerin,deneyim sahibi ve tekamül etmişlerin,az konuştuğuna şahit oldum.!
Gerçekten layık olmayan kişilere değer vermemin,çok anlam yüklememin ruhuma(özüme)zarar verdiğini keşfederek,onları hayatıma sokmamayı öğrendim.!
Kendi hayatlarını yönetemeyenlerin, başkalarına öğüt vererek müdahale etmelerine de güldüm. Kokuşmuş zihniyetlerin,yalancı gülümsemelerin içinde yer almaktansa, uzaktan seyirci kalıp insanlığımı korumayı öğrendim.!
Beni hak edenleri hayatıma dahil etmeyi,hak etmeyenlere sakince hoşça kal demeyi öğrendim.!
Belki çok zor oldu ama bu uzun ve zorlu yıllarda,yalnız ve dik durarak kendim olmayı başardım.!
Şu an aklıma gelen paylaşımlarım bunlar. Bu yazım ileride bazı öğrenimlerim,bilincim ve farkındalığım geliştiğinde güncellenebilir.Herkese selam ve sevgilerimle.!
HASAN BELEK 13-02-2016