Ne yazık ki düşünce kirliliğini temizleyecek bir sabun yok…

Cehalet ışık geçirmeyen kalın bir örtüdür. O nedenle cahilleri aydınlatmaya çalışanları çoğunlukla bekleyen başarısızlıktır. Buna rağmen yılmamalı ve o kalın örtünün altına bilim ışığını göndermek için çalışılmalıdır.

Dostsuz kaldığında, aynaya bakarak biraz da olsa teselli bulabilirsin.

Kazancı yüksek en eski mesleklerden biri denilince aklıma ilk önce “yağcılık” geliyor…

Aşkın bir dili vardır; onu da yalnız âşıklar bilir.

Aşkı küçümseyenlerin bu davranışlarının nedeni, hiç âşık olmamaları mıdır?

Farklı düşünen insanlar hor görülebilir, kınanabilir, hapsedilebilir, hatta öldürülebilir. Ancak dünyadaki değişikliklerin gerisinde mutlaka farklı düşünen insanlar vardır.

Her düşünce değil; düşünenlerin düşünceleri önemli ve değerlidir.

Umut, gelecekteki; anılar ise geçmişteki sığınağımızdır.

Uzağı görenler, ne yazık ki en yakınında bulunanlar tarafından bile görülmemişlerdir.

Yeter ki iste; kötülük yapmak için fırsat hemen karşına çıkar.

Eğitimin ihmali, toplumun intiharıdır.

İnsan yaşlandıkça bedeni yere, ruhu ise göğe yaklaşır. Çünkü artık biri toprağa kavuşmak; diğeri de uçup gitmek istemektedir.

Aşk hisseder, görür, duyar, dokunur, koklar ve tadar. Çünkü o da ölümlü bir candır.

Güzelliği arıyormuş; “Nerede?” diye soruyor. Her yerde…

Güldüm, “Deli.” dediler; ağladım “Kerem” zannettiler. Bir de “Beni, BEN olarak görün!” dedim, hepsi beni terk ettiler…

Birlikte yola çıktıkların seni terk ettiler diye sen yolcu olmaktan vaz mı geçeceksin?

Ağacın çürüğü bile işe yarar: Ya odun olarak yakılır ya da toprağa karışarak gübre olur. Pekiyi, insanın çürüğü ne işe yarar?

*Gerektiğinde vaz geçmeyi, silmeyi, arkana bakmadan gitmeyi bileceksin.

(Yakında kitap olarak bastırmayı düşündüğüm Oruç Baba’dan Aforizmalar-2 ön çalışmasından alınmıştır.)