ALIŞKANLIKLARIMIZ

Hayatımız boyunca alışkanlık haline dönüştürdüğümüz ne çok davranışımız vardır. Bu alışkanlıklar hem bedensel, hem de duygusal olarak şekillenir. Önce adım adım ilerler, sonrada koşarak sertleşir. Hiç fark etmeyiz alışkanlığın bunun süreğen bir hal aldığını. Bu davranışlar bazen yumuşak olur, bize çevremize mutluluk verirken; bazen de sert bir hal alır bazı güzellikleri ezer geçeriz. Bir bakarız ki, alışkanlıklarımız bizi aşmış, hayatımızı kontrol altına almış, doğanın bir kanunu haline gelmiştir.

İnsanın çeşitli alışkanlıkları vardır. Örneğin, ağız alışkanlığı, el alışkanlığı, sigara alışkanlığı… Alışkanlıklardan iyi alışkanlıklar ve kötü alışkanlıklar olarak söz edebiliriz.

İçimizde boks maçı izlemeyenimiz yoktur, yiyeceği yumrukların acısını bile bile ringe çıkar boksör. Yediği ilk yumruk canını yaksa da, sonraki yiyeceği yumruklarda canının yanmasını hissetmez bile. Sadece kazanma hırsı acılarını dindirir bir anda. O alışkanlık içindeki son yumruk hayatının sonu olur bir anda. Bazen yolumuz bir demircinin önünden geçer. Saniyelik geçtiğimiz o yolda duyulan gürültü, adımlarımızı hızlandırırken, demircinin o gürültüde çalışıyor olmasını düşünmeyiz bile.

Bazı alışkanlıklarımızın yanlışlığı çocuk yaşlardan gelir. Komşunun bahçesinden izinsiz aldığımız elmanın; “ daha çocuk bir şey olmaz büyüyünce yapmaz” diye göz yumulan, telafisi mümkün olmayan, alışkanlıklar haline gelir. Çocukluk yıllarımızı düşünerek yaptığımız kötü alışkanlıkların yanlışlıklarını bile bile gözlerimizin içi gülerek anlatırız evlatlarımıza.

Her sabah güne sigara ile başlayanlar, yemeğin tuzuna bakmadan tuz katanlar, gün de mutlaka sade kahve içenler, masanın üzerinde günlük gazete isteyenler, yatağın sağının tapusunu alan babalar, aynı kahvede aynı masaya çivi çakan müşteriler, aynı camide alıştığı yerde namaz kılmak için dirsek dirseğe yarışan cemaat, sürekli aynı eli ile yemek yemeye zorladığımız çocuklar, aynı çarşıda gezinen insanlar, aynı partiye oy veren seçmenler…..

Her akşam aynı tv kanalında haber izleyenler, sanki protokol koltuğuymuş gibi evde aynı koltuğa kurulanlar, yemek masasının aynı sandalyesinde oturanlar 
Alışkanlıklarımızı biz yaratırız sonrada döner onun esiri oluruz. Düşünmeden bu davranışları yaparız.

Alışkanlıklarımızın hangileri bize neler katıyor ve bizden neler götürüyor? Buna cevap vermek çok önemli. Bunu yaparsak eğer o zaman biz daha zengin biz oluyoruz ve hayata daha geniş bir pencereden bakma fırsatı buluyoruz.

Unutmayalım ki ; Alışkanlıkların zincirleri, önce duyulmayacak kadar hafif, sonra kırılamayacak kadar güçlü olurlar..

BİRGÜL OTLU AHLAT