elinden tutup yururken kalabalıkların arasında
yüzüme carpan soguk ruzgar
kulaklarımdaki soguk kelimelerin içimde yankılanırken
her yutkunusum gögsümde ur gibi buyuyordu
simdi
yoklugunu yüklüyorken sudan bahanelere
sudan bahaneler uretme konusundaki becerime her zaman hayran olurdun ya
simdi kendi şakağıma dayadığım bu silahımla
ne geçmişe bakabiliyorum artık
ne de önüme
gözlerimdeki telaş avuclarımdaki terleme
kalabalıgın icinde elinden tutup yürürken
sürüklerken seni ardımda
nasılda bırakmıstın kendini
benim kendi yazgıma teslim olup bıraktıgım gibi
kendimi
yorgun bir savascının girdigi son savastan
artık cıkamayacagı kesinleşmişken
elindeki kılıcını yere bırakıp diz cökmesi gibi
onurlu bir ölüm icin
onurlu bir aşkın bitmesi ne kadar adilceydi
yoksa biten aslında aşk değilmiydi
avuclarımda sıkı sıkıya tuttugum bu el
icimde yankılanan soguk kelimelerin sahibinemi aitti
bu kalabalık nerden geldi
bu soğuk rüzgar
satır bası yapmak icin araladıgım satırlarım
ne cok zaman oldu
öylesine tutulmuştum ki küçük ellerine
beni aylar once bırakıp gittigini bile görememiştim
kelimenin de soğuğu olurmu?
hangi ayrılık cumlesinde kullanılıpta buz tutmamış
en sevdalı sevgi sözleri
seni seviyorum aşkım, hoscakal...