Uykusundan firaretmiş gözlerimin acısıyla sana uzandı yine yüreğim...
Bu akşamda penceremde içereken sigaramı düşünmekten alıkoyamadım kendimi.Nefes nefes çektim seni içime istemesemde her nefes verişimde soğuk dumanlarda gördüm hayalini ve beni tutuklayan gözlerini.Yine bakarken uzaklarda dans eden ışıklara,seni haykırdım yere göğe tüm yağmurlara içimdeki sessiz çıklıklarla.


Kömür gözlerin kadar koyu olan düşüncelerimi yine aydınlatamadı hiçbir ışık. Unutturamadı yine yakarışlar canımı yakan gözlerini.Bir kez daha azarladı benliğim yüreğimi.Ama sol yanımla sürekli savaş halinde olan çoktan başını alıp beni terkeden aklım yine kaybetti o savaşı...


Sözümün geçmediği noktada yüreğimin katı kurallar vermesi bana yaşamak ya da ölmek ne farkeder dedirtti bir kez daha.gözlerimin değdiği her yerde dimdik karşıma çakılan hayalin söz geçiremiyor işte oraya.Beni alev alev yakan gözlerin her gece en acımasız en soğuk kanlı katili gözlerimin.Yorgun düşmektende artık yorulan yüreğim gözlerimden bir anda çıkan yangınlarla gün bir adım daha yaklaşmakta kül olmaya.Sana ve gözlerine ansızın kayan şu kalbim dayanamıyor artık hasretine.Hayalini özlemekten usandırdı artık yüreğim beni.


işte o kalbim zorluyo bu bensiz beni kalsammı kalmasammı [ /kalin ]